STF Forum
19, มกราคม 2021, 12:20:01 AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
 

   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา ปฏิทิน Shop เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: 1 2 3 [4] 5   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: [Shot-Fic Room] ฝน ร่ม และโลกใบเล็กๆ [2]  (อ่าน 26524 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
mummy
Power User
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
*

Photobucket 701
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
13, กันยายน 2013, 11:15:37 PM

Scorpio

กระทู้: 865
หมายเลขสมาชิก: 2212

วันที่สมัครสมาชิก: ส.ค., 2008


กระทู้: 865
177.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ mummy
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 23 : Exp 87%
HP: 0%

แม่ยกป่องไห

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 8.0 MS Internet Explorer 8.0


ดูรายละเอียด
ดูรายการสินค้า      
| |
« ตอบ #45 เมื่อ: 17, กุมภาพันธ์ 2010, 06:50:18 PM »

เรียเอ๋ย สุดท้ายแกก็เป็นแค่แมวน้อยตัวเล็กๆ ตัวหนึ่งเท่านั้นสินะ ... (อาแมน)

ว่าแต่แอบอยากเห็นช่วงเวลาตอนดึกๆ ของคู่แฝดมากมายค่ะ *w* น่อนๆ ไม่เหลือแน่นอน (กร๊าก สะใจ)

เป็นฟิคที่น่ารัก รั่วๆ เหมาะกับน้องเปรี้ยวจริงๆ ค่ะ ว่าแต่ ไอ้ของประหลาดๆ นั้นมันคืออะไรคะเนี่ย =[]= แลดูน่ากลัวนะนั้น

บันทึกการเข้า
xclover4x
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Bronze Saint
*

Photobucket 378
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
15, สิงหาคม 2011, 11:34:05 AM

Gemini

กระทู้: 323
หมายเลขสมาชิก: 4503

วันที่สมัครสมาชิก: พ.ค., 2009


กระทู้: 323
169.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ xclover4x
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 14 : Exp 55%
HP: 0%

จงเสพแพะเคะกันเข้าไป

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
Firefox 3.6 Firefox 3.6


ดูรายละเอียด
| |
« ตอบ #46 เมื่อ: 14, มีนาคม 2010, 08:22:11 PM »

Story: Choco-Choco white Day
Paring : ??x??
Rate : G (ใสๆละกัน)
Note : และแล้วเหล่าเสะก็ได้เวลาตอบแทนแล้ว!!!ทำใจนิดนะคะหมดมุขคิดมุขไม่ออกจริงๆแถมรีบแต่งด้วย^^

……………………………………………………………………………………………………………..


วันนี้วันที่ 13 มีนาและอีกแค่หนึ่งวันก็จะถึงวันที่ 14 ซึ้งนั้นก็เป็นวันไวท์เดย์ วันที่เหล่าผู้ที่ได้รับช็อกโกแลตในวันวาเลนไทน์ต้องตอบแทนผู้เป็นที่รัก ไม่เว้นแม้แต่เหล่าเมะแห่งแซงทัวรี่ ต่างก็พากันนั่งหน้าเครียดหารือกันว่าจะเอายังไงในวันพรุ่งนี้


“นี้พรุ่งนี้วันไวท์เดย์ใช่ป่ะ!!”แมงป่องน้อยมี่จังนั่งหน้าเครียดภาวนาให้สิ่งที่ตนจับได้ออกมาดี ไม่แค่ป่องน้อยเท่านั้นนะ มาดูใบหน้าเหล่าเมะแต่ละคนซินั่งมองหน้ากันด้วยใบหน้าที่เครียดกันยกใหญ่สงสัยคิดเรื่องวันพรุ่งนี้หนักเอาการ


“อืมใช้!!เฮ้ย!!เดี๋ยวไอ้มี่จับให้มันดีๆนะโว้ย!!ข้าไม่อยากแพ้ไอ้เรีย”ซาง่าเคียวโกผู้ยิ่งใหญ่แห่งแซงทัวรี่นั่งหน้าเครียดกว่าลูกทีมทั้งหลายตอบคำถามคนถามไป จองมองลุ้นไอ้สิ่งที่กำลังจะถูกจับขึ้นมา มือน้อยๆของผู้จับเริ่มสั่นระริกด้วยแรงกดดันที่มาจากเหล่าคนที่ไม่อยากแพ้ ไม่ซิ!!จะแพ้ก็แพ้ได้แต่ห้ามแพ้ไอ้เรียเด็ดขาด!!! มือน้อยๆค่อยๆหงายไพ่ใบสุดท้ายที่จะขีดชะตาของพวกตน เลขและดอกๆค่อยๆปรากดให้เห็นชัดเจน


“เฮ้ย!!!!!ซวยละไง!!งั้นพวกเราจะตอบแทนอะไรพวกนั้นดีล่ะ”มิโร่ที่เห็นว่าตนนั้นจับได้อะไรถึงกับทิ้งไพ่ที่อยู่บนมือแล้วนั่งกุมขมับ เสียงที่ดังเพราะความตกใจในครั่งแรกและเริ่มแผ่วลงมาตามลำดับเมื่อเริ่มทำใจยอมรับได้ ‘ทำไมกรูต้องแพ้มันด้วยว่ะ’


“อ่ะ!!!กินกินกิน!!!เย้!!!!!ชนะอีกแล้ว!!อิอิ!!ทำช็อกโกแลตตอบแทนดีไหมอ่ะ”แมวเรียกล่าวอย่างเริ่งร่าอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนในวงไพ่เพราะปกติแล้วมันจะหมดตัวก่อนคนแรกทุกที ‘และแล้วก็ถึงวันของเราซินะ’


“บ้าจริง!!ไอเรียทำไมวันนี้แกดวงขึ้นจังว่ะ!!แต่ซ็อกโกแลตหรอก็เข้าท่านะ”


“อ่อข้าเห็นด้วยซาง่า”ท่านโดโกกล่าวสนับสนุนความเห็นของซาง่า แต่จะมีใครรู้ไหมน่าว่าทำไมง่าถึงเสนอให้ทำช็อกโกแลตตอบแทน แล้วท่านโดโกก็หันหน้าอันหล่อเหลาส่งสายตาปิ๊งๆไปทางพ่อปูน้อยที่นั่งหน้าเซ็งเป็ดเซ็งไก่อยู่ข้างตน


“เฮ้ย!!ไอ้แช่มแกทำเป็นป่ะ”


“ก็พอทำเป็นท่านโดโก”


“งั้นสอนพวกข้าหน่อยนะ”


“อ่อ!!ได้เพราะข้าก็จะกะทำช็อกโกแลตตอบแทนอยู่เหมือนกัน”แช่มมี่ปูน้อยแห่งแดนอีสารเริ่มเหงือตก ทั้งๆทีกะว่าจะทำคนเดียวแท้ๆแต่นี้มันอะไรท่านโดโกมาขอกันแบบนี้จะปฏิเสธก็ไม่ได้เดี๋ยวโดยรุมยำอีก เฮ้อ!!ต้องสอนพวกนี้จริงๆหรอเนี้ยได้ปวดหัวกันละวันนี้


“เฮ้ย!!แกได้ช็อกโกแลตวาเลนไทน์ด้วยหรอว่ะ!!ใครหลงให้แกได้ว่ะเนี้ย”สายตาและคำพูดที่ดูถูกของไอโอรอสเรียกเส้นเลือดสามเส้นของปูน้อยให้ออกมาเต้นระบำกลางขมับ ‘ชิ!!ยังไงก็คงเป็นพวกตายายแถวนี้ซินะ’


“ชูร่าน่ะ”เดธมาสค์ส่งเสียงหิในลำคอแล้วตอบกับไปอย่างกัดๆ สายตาและรอยยิ้มแห่งชัยชนะถูกส่งไปให้แก่ผู้แพ้ ‘หิ!!ทั้งๆที่กะไม่พูดแล้วแท้ๆ แกเริ่มก่อนเองนะ ไอ-โอ-รอส!!’


“..................”ความเงียบเข้าปกคลุมกลางวงไพ่อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็มีเสียงลุกพร้อมเสียงล้มโต๊ะตามมา (ไอโอรอสโดนหักเงินเดือน30%....ซาง่า) ไอโอรอสเดินเข้าไปหวังจะชกหน้าไอ้คนกวนประสาทที่บังอาจมากินช็อกโกแลตที่ชู่จังอุตส่าห์เสียเงินเดือนอันน้อยนิดซื้อมา
 

“ไอ้แช่ม!!!!!แกบังอาจตีท้ายครัวกรูหรอว่ะ”


“ไม่ได้ตีท้ายครัว!!พวกแกยังไม่คบกัน..งั้นข้าก็มีสิทธิ์สิว่ะ!!แม้พวกแกจะครบกันข้าก็ยังมีสิทธิ์อยู่ดี”


“แก!!อยากตายนักใช้ไหม!!มาเจอตัวตัวเลยมา!!”ความโมโหแล่นมาถึงขีดสุด ไอโอรอสกระชากคอเสื้อเจ้าคนกวนประสาท เหล่าเมะเริ่มจับจองพื้นที่พร้อมลงขันทายว่าศึกนี้ใครจะชนะ ด้วยความเอือมระอา ท่านผู้เฒ่าต้องเข้ามาห้ามศึกครั่งนี้เพราะกลัวว่าไอ้แช่มมี่มันจะเปลี่ยนใจไม่ยอมสอนวิธีทำช็อกโกแลตแกพวกตน ‘จะมีเรื่องกันทำไมต้องวันที่กรูหมดตัวด้วยว่ะ’


“เอานาทั้งสองคน!!มาตัดสินกันด้วยช็อกโกแลตดีกว่า!!ว่าใครทำออกมาถูกใจชูร่ามากที่สุด”


“ได้(x2)”ด้วยความเกรงใจผู้อาวุโส ทั้งสองสบัดหน้าใส่กันคนละทีแล้วยอมเลิกรากันแต่โดนดี ศึกครั่งนี้คงต้องตัดสินกันด้วยช็อกโกแลตสินะ!!


ด้วยเหตุนี้เอง!!เหล่าเสะที่นั่งเครียดกันตั้งนานจึงได้ขอสรุปที่เป็นเอกฉันท์ว่าวันวท์เดย์ปีนี้ จะทำช็อกโกแลตตอบแทนเหล่าเคะที่รัก ในภารกิจที่ชื่อว่า



Choco-Choco white Day!!!!!!!!(เหมือนไอ้คนแต่งมันขี้เกียจคิดชื่อเรื่องเลยแฮะ...เหล่าเมะแห่งแซงทัวรี่)



“งั้นตกลงเราทำช็อกบอลกันนะ!!”


“ห๋า!!ทำไมต้องเป็นช็อกบอลด้วยละไอ้ง่า” ป่องน้อยกล่าวถามออกมาด้วยความส่งสัย ร้อยยิ้มแห่งจอมมารปรากดขึ้นบนหน้าอันแสนหล่อเหลาของซาง่า เสียงหิในลำคอเริ่มดังขึ้นมา ‘เพราะข้าจะเอาคืนไอ้น่อนนะซิ!!บังอาจจะมาว่างยาข้าในวันวาเลนไทน์!!คิดหรอว่าแค่คืนนั้นจะพอใจข้า!!!หิหิหิ!!รอบนี้ละแกไม่ได้ออกมาจากห้อง3วัน3คืนแน่!!หิหิหิ!!’


“ก็ข้าอยากกินช็อกบอลนะซิ!!เอ้า!!ไอ้เรียแกไปซื้อของมาซะ”ซาง่าหันมายิ้มละไมตอบบรรดาเพื่อนๆเอียงคอเล็กน้อยเพื่อความโอเอ้!!!รัศมีเปร่งประกายระหยิบระหยับไปทั่วพื้นที่ห้อง อ้า!!นี้ละนะที่เค้าเรียกว่า การตีสองหน้า!!!


“ง่ะ!!ข้าอีกแล้วหรอ!!แต่จะซื้ออะไรบ้างละข้าไม่รู้นะ”ไอโอเรียเริ่มเหงื่อตก ทั้งๆที่คิดว่าตอนนี้จะไม่โดนซะแล้วนะ แต่นี้ทำไมต้องเป็นมันอีก (อันนี้คนแต่งก็ไม่อาจทราบได้จริงๆคะ) แม้ในใจไม่ค่อยอยากไปนักก็เถอะแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เพราะเดี๋ยวโดนหนักกว่านี้(T^T)


“เดี๋ยวข้าจดให้!!ก็มีเนื้อขนมเค้กที่ไม่มีครีมนะ 1000 g  ช็อคโกแลต Hershey's unsweetened 5 แท่ง น้ำข้นจืดกระป๋องเล็ก  เนยสดจืด 227 g น้ำตาลไอซิ่ง แล้วก็เม็ดอัลมอนด์ 1 ถุง แค่นี้ละ”


“อืมๆ”


“เอ้า!!รีบไปซื้อมาภายใน30นาทีนะน้องรัก”


ไม่ต้องให้พูดซ้ำ แมวน้อยไอโอเรียก็รีบวิ่งไปซื้อของตามรายการที่เดธมาสค์จดไว้ให้ ส่วนคนที่ยังไม่มีงานทำนั้นก็เริ่มทยอยไปที่ครัวของวิหารแคนเซอร์เพื่อเตรียมอุปกรณ์ที่จำเป็นในการทำช็อกบอล ผ้ากันเปือนมากมายหลากหลายสีได้ถูกนำออกมาจากภายในตู้ที่เก็บมันมานานและมันก็ได้ถูกสวมใส่โดยเหล่าเสะแห่งแซงทัวรี่


ระหว่างนี้แมวน้อยไปซื้อของเรามาดูเหล่าเคะดีกว่า


“พวกนั้นหายไปไหนน่ะ”มิวมิวเคะน้อยผู้แสนดีแถมสวยด้วยพูดขึ้นมาพร้อมปิดหนังสือที่ตนกำลังนั่งอ่านอยู่ หนังสือคราวนี้ที่อ่านอยู่ก็คงหนีไม่พ้นพวกปรัชญาว่าด้วยวิธีกดเมะยังไงให้เป็นเคะ(?) แต่ดูเหมือนจะอ่านมากี่เล่มๆก็ยังไม่เจอวิธีที่ใช้ได้ผลนี้ซิ!! แต่จะถามชากะที่อยู่สองสายก็ไม่เข้าทีเพราะพระนั้นงดเว้นซึ่งทางโลก(สาธุ.....ผู้แต่ง)


“ไม่รู้สิข้าก็ไม่เห็นไอ้แก่นั้นเหมือนกัน!!เอ๋!!นั้นไอโอเรียจับมันมาถามซิ”ท่านชิออนที่มองเห็นแมวน้อยมีเคราะห์กำลังถือของพะรุงพะรังวิ่งผ่านมาจึงสั่งให้บรรดาเหล่าเคะทั้งหลายจับมันไว้ก่อนเพื่อสอบหาความจริงว่าพวกเมะนั้นไปแห่งหนใด  ใช่เพื่อมันแอบไปเที่ยว อาบ อบ นวด จะได้เตรียมของไว้ตอนรับมันอย่างดี(?)


“ง่ะ!!!ชากะจับเค้าไว้ทำไมอ่ะ”ชากะที่โผล่มาจากตรงไหนไม่รู้รีบคว้ามือแมวน้อยแล้วกระชากอย่างแรง แมวน้อยที่ไม่ทันได้เตรียมตัวเตรียมใจรับชะตากรรมล้มลงตามแรงกระชากอันน้อยนิดนั้น แล้วพี่สาวแห่งดอกกุหลาบก็เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มที่ชวนขนลุก


“แมวน้อยจ๊ะ!!ไม่ทราบว่าเห็นพวกเมะบ้างไหมจ๊ะ”นางเอาเล็บคมๆของนางกรีดไปตามใบหน้าของแมวน้อยจนแมวน้อยขนลุกซู่ไปทั้งตัว


“มะ..”พยายามเบียงหน้าหนีไปอีกทางเพื่อตอบพี่สาวคนนั้นแต่ก็ต้องพบกับบรรดาเคะที่เหลือที่มองจิกลงมาจากเบื้องสูง แมวน้อยกลืนน้ำลายลงคอ ลำตัวน้อยๆเริ่มสั่นเทา จะใช้วิธีบีบน้ำตาเห็นทีจะไม่ได้ผลเพราะสีหน้าของเคะแต่ละคนนี้ช่างจริงจังสักเหลือเกิน ท่านชิออนเอาหนังสือหนาๆวางลงบนโต๊ะดังปังแมวน้อยที่ขวัญเสียงอยู่แล้วสะดุ้งโหยงหลับตาปี้รีบตอบคำถามนั้นไป


“เห็นคร๊าบ!!!อยู่ที่ห้องครัววิหารแคนเซอร์คร๊าบ!!”


“จ้า!!เป็นเด็กดีจังเลยนะ!!ไปได้แล้วจ๊ะ”อโพรดิตี้ยิ้มร่านางเอาเล็บคมๆออกจากหน้าของแมวน้อย ทันทีที่มีช่องว่างแมวน้อยรีบวิ่งหนีแบบไม่คิดชีวิตตรงไปยังวิหารแคนเซอร์เพื่อเอาชีวิตรอด ‘น่ากลัวอ่ะT^T’


“พวกนั้นไปห้องครัววิหารแคนเซอร์ทำไมน่า”ความสงสัยเริ่มเข้าปกคลุมพื้นที่ห้อง สมองน้อยๆเริ่มคิดว่าอยู่ๆพวกเมะไปรวมตัวกันนี้คงไม่ใช่เรื่องดี(กับร่างกาย)แน่


ขอตัวกลับมาดูเหล่าเมะในห้องครัวดีกว่า!!!


และแล้วหนูเรียก็วิ่งมาถึงพร้อมของที่ต้องใช้ในการทำช็อกบอล หนูเรียเดินเข้าไปวางของไว้ที่โต๊ะตัวที่อยู่ตรงกลางห้องแล้วใส่ผ้ากันเปื้อนสีส้มสดใสที่วางอยู่แถวๆนั้น แม่ทัพเดินเข้าไปดูของที่หนูเรียซื้อมาว่าครบหรือขาดอะไร ใช้เวลาในการตรวจเช็ดสักพักจากนั้นก็เริ่มลงมือทำช็อกบอลได้เลย


“เริ่มแรกเอาเนื้อขนมเค้กนี้มายีให้เป็นละเอียด!!เข้าใจนะ!!อ่ะแล้วก็เนื้อเค้กนี้หวานอยู่แล้วไม่ต้องเติมน้ำเชือมละเดี๋ยวหวานเกิน”


“อ่ะเดี๋ยวข้าทำให้!!”ซาง่าอาสาทำในส่วนนี้หลังจากเดธมาสค์อธิบายขั้นตอนนี้เสร็จ เขาเดินไปหยิบถ้วยพร้อมเนื้อเค้กมายีโดยมีท่านโดโกและมิโร่ช่วยอีกแรง


“อืม!!งั้นที่เหลือมาช่วยกันสับซ็อกโกแลตนี้ให้ละเอียดทีนะ เสร็จแล้วบอกข้า”


“อืม!!”เมะที่เหลือตอบรับหลังจากกันเหล่าเมะต่างก็มีหน้าที่ที่ทุกคนต้องทำแม้มันจะเล็กน้อย แต่ถ้ารวมกันนั้นมันมีค่าที่ยิ่งใหญ่มาก ไม่นานนักช็อกโกแลตสับละเอียดก็เสร็จ เจ้าปูน้อยก็เริ่มอธิบายขั้นตอนต่อไปต่อ


“จากนั้นเอาเนย แค่1/4ของก้อน นมข้นจืดเทลงไปในโถช็อกโกแลต จากกันก็เอาเข้าไมโคเวฟ เวฟแค่3นาทีนะไฟกลางๆพอเสร็จแล้วเอาออกมาตีให้เข้ากันให้เป็นครีมข้นๆ”


ไอโอรอสที่รับหน้าทีนี้ทำตามขั้นตอนที่เดธมาสค์บอกอย่างไม่ขาดตกบกพร่องโดยมีน้องชายเป็นผู้ช่วยหยิบนู้หยิบนี่อยู่ข้างๆ ไม่นานนักช็อกโกแลตก็เสร็จพร้อมกับเนื้อขนมเค้กที่ยีละเอียด แล้วก็ถึงขั้นตอนต่อไป


“เอาช็อกโกแลต 3/4 ส่วนมาเทลงในเนื้อเค้กทียีละเอียด จากนั้นก็ผสมให้ช็อกโกแลตกับเนื้อเค้กเข้ากัน เมื่อเข้ากันแล้วก็ปั้นเป็นลูกกลมๆขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าไรก็ได้แต่ถ้าเป็นไปได้อย่าให้เกิน 1นิ้ว เพราะเดี๋ยวคำใหญ่เกินไป อ่อ!!ซาง่าเดี๋ยวเจ้าช่วยข้าทำช็อกโกแลตสำหรับเคลือบที” พอพูดจบซาง่าก็ละมือจากการคนส่วนผสมมาช่วยทางด้านเดธมาสค์ ปล่อยให้เหล่าเสะที่เหลือช่วยกันทำทางนั้นต่อไป เดธมาสค์เอาช็อกโกแลตส่วนที่เหลือออกมาพร้อมกับเม็ดอัลมอนด์


“ง่าเดี๋ยวช่วยกันช่วยบดเม็ดอัลมอนด์ทีนะ!!จากนั้นก็จะได้ผสมน้ำตาล2ช้อนโต๊ะที่ละลายน้ำเปล่าลงในช็อกโกแลตนี้จากนั้นก็เติมเม็ดอัลมอนด์ที่บดหยาบนี้ลงไปแล้วคนให้เข้ากัน”พอพูดจบทั้งสองก็เริ่มลงมือบดเม็ดอัลมอนด์ให้เป็นชิ้นเล็กๆแต่ไม่ละเอียดมากนัก ส่วนพวกที่มีหน้าทีปั้นนั้นต่างก็พากันปั้นอย่างขะมักเขม้น อาจเป็นเพราะเป็นมือใหม่หรือว่ายังไงเลยทำให้ปั้นออกมาได้ไม่กลมมากนัก แถมขนาดแต่ละกันใช้ว่าจะเท่ากันไปซะหมด แถมเวลาที่ใช้ปั้นก็ช้ามากๆด้วย แช่มมองดูแผนกปั้นที่ยังคงตั้งหน้าตั้งตาปั้นอยู่ในใจคิดแปลกใจที่วันนี้มันดูเป็นระเบียบกว่าที่คิด (สงสัยไอ้คนแต่งมันหมดมุขจริงๆ....แช่ม)


“ถ้าปั้นเสร็จแล้วเอามาทางนี้ละ!!เดี๋ยวช่วยกันชุบไอ้ที่ปั้นแล้วกับช็อกโกแลตเคลือบนี้ แล้วก็โรยน้ำตาลไอซิ่งแล้วก็เสร็จ”แช่มและง่าที่ช่วยทำช็อกโกแลตเคลือบเสร็จก่อนเดินไปหยิบถาดที่ปั้นเสร็จมาชุบช็อกโกแลตรอ ไม่นานนักแผนกปั้นก็ปั้นเสร็จกันแล้วก็ทยอยมาที่แผนกชุบช็อกโกแลตและช่วงกันเอาลูกช็อกบอลที่ปั้นเสร็จชุบช็อกโกแลตแล้วส่งไปที่แผนกโรยน้ำตาลไอซิ่ง ด้วยการที่มีหลายคนและแบ่งหน้าทีกันชัดเจนจึงทำให้งานในขั้นตอนนี้เสร็จเร็วจนเกินความคาดหมาย


“เฮ้อ!!!เสร็จสักที!!เฮ้ย!!เดี๋ยวเอาช็อกบอลนี้แบ่งกันคนละเท่าๆกันแล้วเอาใส่กล่องที่ว่างอยู่ตรงนั้นนะ”ท่านโดโกผู้อาวุโสสุดในที่นี้เริ่มออกคำสั่งเด็กๆทั้งหลาย ช็อกบอลจำนวนมากได้ถูกแบ่งออกเท่าๆกันตามจำนวนผู้หาร เหล่าเมะแต่ละคนได้จัดการนำช็อกบอลที่ทำเสร็จของตนใส่ไปในกล่อง ติดริบบิ้น ผูกโบว์ ตกแต่งกล่องของตนให้สวยงามตามใจชอบเพื่อพรุ่งนี้จะได้นำไปให้คนรักของตน


วันที่ 14 มีนาก็มาถึงอย่างรวดเร็ว


“พวกนั้นบอกให้เรามารอนี้ทำไมน่ะ!!ว่าแต่เห็นอโพรดิตี้ มู แล้วก็อันเดบารันกันไหม”


“ไม่เห็นครับท่านชิออน”ชูร่าสายหน้าปฏิเสธ พร้อมหันไปถามคนที่เหลือ แต่คนที่เหลือก็สายหน้าปฏิเสธเช่นเดียวกัน แล้วอยู่ๆคาน่อนก็พูดขึ้นมาอย่างนึกอะไรขึ้นได้


“อ่ะ!!วันนี้มันวันไวท์เดย์นี้”


“อย่าบอกนะว่าพวกนั้นจะให้ของตอบแทน”


“คงใช้มั้งท่านก็เมื่อวานเห็นไอโอเรียมันถือของพะรุงพะรังเลยนิ”


“คงเป็นของทำเองมั้ง”


เมื่อได้ยินคาน่อนพูดว่า ของทำเอง เท่านั้นละ!!ทุกอย่างก็เข้าสู้ความเงียบ ความทรงจำที่ไม่อยากคิดถึงในวันวาเลนไทน์ก็ผุดขึ้นมาอย่างกะดอกเห็ด บ้างคนถึงกับสะบัดหัวไร้ความคิดบ้าๆนั้น พยายามมองโลกในแง่ดีไว้!!มันคงไม่ให้ของทำเองหรอ ใช่!!คงเป็นของที่ซื้อมา เหล่าเคะคิดเช่นนั้น


ประตูบานใหญ่ค่อยๆถูกเปิดออก บรรดาเสะค่อยๆย่างกายเข้ามาให้ที่รักของตน เหล่าเคะที่ยื่นลุ้นว่าของที่ให้จงเป็นของที่ซื้อมาหายใจไม่ทั่วท้อง


“มิวมิวจ๋า~~!!!!เค้ามีอะไรจะให้อ่ะ”ป่องน้อยวิ่งตรงมาที่คนรักพร้อมยื่นกล่องสีชมพูน่ารักให้แกผู้เป็นที่รัก คามิวรับกล่องนั้นมาทั้งๆที่ยังหวาดๆอยู่


“อะไรอยู่ในนี้หรอ”


“ไม่บอก!!มิวมิวเปิดดูสิ”มิโร่ยืนยิ่มแฉ่ง คามิวไม่ค่อยแน่ใจว่าควรจะเปิดดีไหม กลัวว่าไอ้ของข้างในนี้จะเป็นไอ้สิ่งนั้น แต่พอมองหน้าคนรักที่ยืนลุ้นให้ตนเปิดเต็มที่ก็ต้องใจอ่อนยอมเปิดไอ้กล่องนั้นออกมา แต่ในใจภาวนาให้เป็นของที่ซื้อมาอยู่ดี คามิวสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วมือเรียวก็ค่อยๆเปิดกล่องนั้นออกมา ภาพที่เห็นคือ ช็อกบอลลูกเล็กๆมากมายน่ารับประทาน คามิวหันมามองมิโร่อีกครั่งแล้วค่อยๆหยิบช็อกบอลออกจากล่องสีชมพูน่ารัก เขาค่อยๆนำมันใส่ปากช้าๆเคี้ยวให้ได้รสแล้วรีบกลืนลงคอไป


“อร่อย”คามิวอุทานออกมาเบาๆแต่ก็ไม่เบามากจนทำให้มิโร่ไม่ได้ยิน มิโร่ที่ได้ยินที่คามิวชมถึงกับกระโดดตัวลอยยิ้มจนแก้มแทบฉีก การที่ได้พยายามทำอะไรแล้วออกมาดีนี้ดีจริงๆเลยเนอะ เขาพูดกับตัวเองในใจก่อนที่จะหันกับมายิ้มให้คนรัก


“อ่ะ!!อร่อยจริงอ่ะ!!เมื่อวานเค้าอุตส่าห์ทำตั้งนาน!!ดีใจจัง”


“อืม!!ขอบคุณนะมิโร่”คามิวอึ้งเล็กน้อยที่คนรักอุตส่าห์ทำให้ก่อนจะหันกลับมายิ้มละไมขอบคุณคนรัก


“อิอิ!!ครับงั้นคืนนี้ผมขอรางวัลนะ”มิโร่กระซิบที่ข้างหูคามิวเบาๆ คามิวน้อยถึงกับหน้าแดงก่ำด้วยความเขิน


“ย่าจ๋า!!!อร่อยไหมจ๊ะ!!!กินเยอะเลยนะ”โดโกที่ยืนยิ้มแฉ่งมองสุดที่รักกินช็อกบอลนั้นอย่างเอร็ดอร่อย


“ไม่เห็นจะอร่อยเลยไอ้แก่!!ที่กินนี้เพราะหิวแค่นั้นนะ”


“จ้า~~~!!!”


“นี้ชูร่า!!ของตอบแทนน่ะ!!”เดธมาสค์ที่อยู่ๆก็โผล่มาด้านหลังของชูร่าสะกิดเรียกชูร่าสองสามที จนชูร่าหันมาแล้วเขาก็ยื่นช็อกบอลในกล่องสีดำให้แก่ร่างบาง ชูร่าทำหน้างงเล็กน้อยแต่ก็รับมันมาอย่างได้รังเกลียด


“อ่ะ!!ขอบใจ”


“ชู่จ๋า~~~!!!!!!อย่าไปกินของมันนะ!!กินของเค้าเถอะอร่อยกว่า”ไอโอรอสที่เห็นคู่แข่งตัดหน้าไปก่อนก็อยู่เฉยไม่ได้ เขารีบยื่นช็อกบอลที่ทำเองในกล่องสีขาวให้บ้าง เมื่อชูร่ารับมันมาไว้ในมือ ไอ้ไอโอรอส(กัดฟันพูด)ก็โผลเข้ากอดชูร่าทันที


“เฮ้ย!~!ไอ้รอสอย่ามากอดนะ!!ออกไป๊!!!!!!”ชูร่ารีบสบัดแขนที่มากอดตัวเองทิ้งพร้อมโยนทุกสิ่งทุกอย่างที่หาได้ใส่หัวไอ้รอสไม่เว้นแม้แต่กล่องช็อกโกแลตสีดำและสีขาวนั้น ร้องเท้า หรือหมาแมวที่อยู่ตรงนั้น(?)


“เอ้า!!ช็อกโกแลตตอบแทน”ซาง่ายื่นช็อกบอลในกล่องสีน้ำเงินสดให้น้องชาย คาน่อนที่เห็นช็อกโกแลตนั้นก็ไม่พูดอะไรทำสีหน้าไม่อยากรับเลยด้วยซ้ำ แต่พอซาง่ายัดไอ้กล่องสีน้ำเงินสดนั้นให้น่อนก็ยอรับแต่โดยดี เขามองกล่องนั้นด้วยสีหน้างงๆสักพักแล้วเปิดกล่องสีน้ำเงินนั้นมองดู คาน่อนมองดูช็อกบอลที่พี่ชายอุตส่าห์ทำมาให้สักพักแล้วหยิบใส่ปาก


“ชิ!!ไม่เห็นจะอร่อยละ.....”ไม่ทันที่จะพูดจบประโยค อยู่ๆร่างกายก็ก็ไม่มีแรงขึ้นมาซะงั้น เขาเซไปชนกำแพงและล้มฮวบลงกับพื้น


“เอ๋!!ทำไมไม่มีแรงอ่ะ”คาน่อนกล่าวออกมาอย่างตกใจที่อยู่ๆตนก็ไม่มีแรงเอาดื้นๆ ทั้งๆทีตะกี้ยังไม่เป็นอะไรเลยแท้ๆ เขาหันขึ้นไปมองหน้าพี่ชายที่กำลังยื่นแสยะยิ้มมองมาทางตน


“หิ!!ออกฤทธิ์เร็วดีจริงแฮะไอ้ขวดนี้นี่”


“เฮ้ย!!นั้นมันยะ...อืมๆๆ”ไม่ทันที่ตนจะได้พูดจนจบอีกรอบ ซาง่าก็นำผ้าสีขาวมามัดปากของคาน่อนไว้เพื่อไม่ให้ส่งเสียงดังน่ารำคาญ เขายกคาน่อนขึ้นพาดบ่าได้อย่าง่ายด้าย แม้เจ้าน้องน่อนนี้จะอยากขัดขืนสักเท่าไรแต่ดูเหมือนว่าเพราะฤทธิ์ของไอ้ขวดนั้นจึงทำให้คาน่อนไม่มีแรงที่จะขัดขืน แต่ดูเหมือนการกระทำนี้จะมีคนเห็นนะ


“หืม!!ไปไหนอ่ะซาง่า”


“เออ!!พอดีคาน่อนมันปวดหัวอ่ะ!!!ข้าเลยจะพามันกลับห้อง(นอน)”ซาง่าหันไปชากะที่ยื่มมองอยู่นาน แล้วเขารีบแบกคาน่อนกลับห้องนอนก่อนที่เขาจะทนไม่ไหวจัดารมันซะตรงนี้(?) คาน่อนเอ๋ย!!ขออวยพรให้แกโชคดีละกันนะ!!จำไว้กรรมใดใครก่อกรรมนั้นคืนสนอง


“เอ่อ!!ชากะอร่อยไหม”


“อร่อยสิ!!ทำเองหรอเก่งจัง” พอชากะพูดจบ ไอโอเรียก็ทำสีหน้าดีใจที่คนรักของตนชมตนว่าเก่ง ไอโอเรียเอ่ย!!แกจะรู้ตัวไหมว่าแกอ่ะ!!เหมือนกับสัตว์เลี้ยงที่ได้รับคำชมจากเจ้านายจริงๆ


และนี้ก็เป็นอีกวันอันแสนหวานของบรรดาเหล่าเมะและเหล่าเคะแห่งแซงทัวรี่!!เรื่องราวทั้งหมดก็ได้จบลงด้วยความหอมหวานของช็อกโกแลตในวันไวท์เดย์นี้  แต่เรายังคาใจนิดหน่อยแฮะ!!ง่ามันจะทำอะไรกับน่อนน้า~~!!!!ไปแอบฟังกันไหมคะ!!


“อ่ะ!!ไอ้พี่บ้าปล่อยนะโว้ย!!ทำไมแกต้องใส่กุญแจมือด้วยว่ะ..อ่ะ..แล้วแกจะเอาเทียนมาทำไม!!!อ่ะ..เดี๋ยวอย่านะ!!อ้า!!อย่าถอดนะ!!ไม่เอา!!!ออกไปไกลๆเลยไอ้พี่บ้า!! เฮ้ย!!ไอ้นั้นมัน..อย่าเอาเข้ามานะ!!ไม่เอามันใหญ่!!!ม่าย!!!”


“เฮ้ย!!หุบปากเถอะน้า!!จะกลัวไปทำไมเดี๋ยวคืนนี้ข้าจะเอ็ดดูแกอย่างดีเลยละ”


“อ้า!!!ม่ายเอา!!ไม่..อ่ะ.หยุดนะ..อ่ะอย่า..อ่ะ!!หยุดนะ!!.เจ็บ..อ่ะ..อ้า~~!!!”


เอ่อไม่ไหวละ!!จบเถอค่ะ!!!


.............................................***END***....................................................


หิหิหิ!!ไม่รู้จะเขียนอะไรดีจริงๆนะ!!พอพิมพ์ไปพิมพ์มาเลยได้เกิดเป็นเรื่องนี้ขึ้น!!จะมีใครเชื่อไหมเนี้ยว่าเรานั่งแต่งมันวันไวท์เดย์(ฮ่า) บอกตามตรงนะค่ะ!!ตอนนี้หมดมุขจริงๆ!!ถ้าไม่ฮ่าหรือไม่สนุกก็ขออภัยนะค่ะ!!นี้สุดความสามารถในตอนนี้ละค่ะ(T^T)


ปล.ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นนะค่ะ


ตอบเม้นๆจ้า!!


NaCa : ให้แล้วค่ะน้อง!!เกิดเป็นเซ็นต์นี้มันมีทุกอย่างจริงๆนะ ไม่ว่าจะเป็นเซเว่น หรืออื่นๆอีกมากมาย อีกเดี๋ยวจะเปิดแม็กสาขาใหม่ด้วยนะ(ฮ่า)

Lazuri : ไอ้น่อนคงจะไม่เหลือจริงๆแล้วอ่ะค่ะ!!โดนซะขนาดนั้น!!(ฮ่า) บอกตามตรงนะค่ะ!!เราชอบไอ้เรียขี้แยแฮะ!!(ไม่ได้Sนะ)เอาไว้ไปอ้อนชากะ(ฮ่า) ไม่รู้ทำไมเหมือนกันนะคะชอบแกล้งให้ร้องไห้มันทุกที!!ก็มันน่าแกล้งจริงๆนะเนด้วยไหมค่ะ(ฮ่า)

Mummy : ใช้เลยค่ะพี่!!เราเริ่มมองมันเป็นสัตว์เลี้ยงจริงๆแล้วอ่ะ!!ส่วนเรื่องไอ้ของประหลาดนั้นมันคืออะไร!!เก็ไม่อาจบอกให้ทราบได้จริงๆค่ะ(.//เอามือปิดปาก)

thxby270370phoenix_cygnus
บันทึกการเข้า



Death is no dream for in death I’m caressing you......With the last breath of my soul I’ll be blessing you.
ความตายสำหรับข้าไม่ ใช่ความฝัน เพราะว่าข้าจะได้สัมผัสเจ้าอีกครั้ง......ด้วยลมหายใจสุดท้ายของข้า ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้า!!

http://xclover4x.exteen.com/
mummy
Power User
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
*

Photobucket 701
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
13, กันยายน 2013, 11:15:37 PM

Scorpio

กระทู้: 865
หมายเลขสมาชิก: 2212

วันที่สมัครสมาชิก: ส.ค., 2008


กระทู้: 865
177.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ mummy
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 23 : Exp 87%
HP: 0%

แม่ยกป่องไห

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0


ดูรายละเอียด
ดูรายการสินค้า      
| |
« ตอบ #47 เมื่อ: 14, มีนาคม 2010, 08:45:46 PM »

กร๊ากกกก อยากบอกว่าแอบถูกใจตอนจบมากจ้าน้องรัก >[]<! ไม่สนใจเขียนบรรยายขยายฉากหน่อยหรือจ๊ะ =w= (mummy โหมดหื่น XD)
แต่ยังไงแมวเมี้ยวเรียก็โดนเหล่าเคะรุมอยู่ดีอะน้า =w= ~ เป็นแมวน้อยที่น่าสงสารจริงๆ
แต่น้องแอบเก่งนะเนี่ยที่ปั่นฟิคจบได้ภายใน 1 วัน =w=' พี่นะ อู้แล้วอู้อีก ทั้งๆ ที่เขียนช้าจะตาย TwT!
อยากเขียนได้เร็วๆ แบบนี้บ้างจัง
ปล. แล้วน้องนู๋น่อนๆ จะขอให้พี่ ไม่หยุดทำไมจ๊ะ =w=

บันทึกการเข้า
Lazuri
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Bronze Saint
*

Photobucket 324
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
06, กรกฎาคม 2017, 10:24:12 PM

กระทู้: 363
หมายเลขสมาชิก: 6788

วันที่สมัครสมาชิก: พ.ย., 2009


กระทู้: 363
189.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ Lazuri
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 15 : Exp 43%
HP: 0%

OS:
Windows Vista/Server 2008 Windows Vista/Server 2008
Browser:
MS Internet Explorer 8.0 MS Internet Explorer 8.0


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
| |
« ตอบ #48 เมื่อ: 15, มีนาคม 2010, 12:09:56 AM »

สรุปว่าเหล่าเมะแซงค์มีความสามารถในการทำขนมสูงกว่าเหล่าเคะซะอีก แอบเศร้าใจแทนเหล่าเคะค่ะ

เรียยังคงซวยไม่เสื่อมคลายต่อจากวันวาเลนไทน์แต่นิสัยเหมือนแมวขี้อ้อนแบบนี้ก็เหมาะกับคนสวยเลิศเชิดหยิ่งแบบชากะดีค่ะ

ง่าน่อนSMได้ใจค่ะ น่อนๆถึงปากจะว่าไม่แต่จริงๆก็เต็มใจใช่มั้ยคะ 

ป.ล ชอบตอนง่าตีสองหน้าค่ะ ดูสมเป็นท่านดี XD


บันทึกการเข้า
NaCl
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Silver Saint
*

Photobucket 787
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
26, มิถุนายน 2012, 09:18:54 PM

Gemini

กระทู้: 812
หมายเลขสมาชิก: 6854

วันที่สมัครสมาชิก: ธ.ค., 2009


กระทู้: 812
86.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ NaCl
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 23 : Exp 13%
HP: 0%

แม่ยกสง่าเคะอย่างเป็นทางการ

OS:
Windows 7/Server 2008 R2 Windows 7/Server 2008 R2
Browser:
Firefox 3.6 Firefox 3.6


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
| |
« ตอบ #49 เมื่อ: 15, มีนาคม 2010, 06:41:20 AM »

ก็นะ ช็อกโกบอลมันทำง่ายกว่าบลาวนี่หนิ (เราชอบทั้งสองอย่าง บลาวนี่ที่เพื่อนแม่ทำอร่อยที่สู้ดดดดดดดดด)

รู้สึกว่าง่ามันถูกแช่มสั่งนู่นสั่งนี่บ่อยจังแฮะ ปูเอ๊ย สั่งท่านเคียวโกแบบนั้นไม่กลัวถูกหักเงินเดือนเรอะ

ถูกใจเรียเป็นที่สุด กร้ากกกกกกกกกกกกก เอ็งไร้นำยามากกกกกกกกกกกกกกกกก (นี่ชม?)

บันทึกการเข้า

xclover4x
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Bronze Saint
*

Photobucket 378
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
15, สิงหาคม 2011, 11:34:05 AM

Gemini

กระทู้: 323
หมายเลขสมาชิก: 4503

วันที่สมัครสมาชิก: พ.ค., 2009


กระทู้: 323
169.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ xclover4x
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 14 : Exp 55%
HP: 0%

จงเสพแพะเคะกันเข้าไป

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
Firefox 3.6 Firefox 3.6


ดูรายละเอียด
| |
« ตอบ #50 เมื่อ: 15, มีนาคม 2010, 08:29:59 PM »

Story: Choco-Choco white Day ~special~
Paring : ง่าxน่อน
Rate : กำหนดไม่ถูกอ่ะ!!
Note : เนื่องจากไอ้คนแต่งอยู่ๆมันอยากเขียนต่อมันเลยนั่งเขียนต่อ(ซะงั้น)ทำใจนิดนะค่ะ!!

……………………………………………………………………………………………………………..


จากเหตุการณ์ในครั้งที่แล้วได้มีเสียงปริศนาของสองพี่น้อง คุณพี่ซาง่าและไอ้น้องคาน่อน นังคงแต่งเลยไม่อาจทนฟังอีกต่อไปได้!!เราไปแอบดูกันเลยดีกว่า(ฮ่า)


คุณพี่ง่าได้แบกน้องน่อนที่โดนผ้ามัดปากไม่ให้ส่งเสียงดังเข้ามาในห้องนอนแห่งวิหารเคียวโก ซาง่าโยนน้องชายผู้เป็นที่รักลงบนเตียงนุ่มดังตุบ แล้วเดินไปปิดประตูห้องพร้อมล็อคกลอนอย่างหนาแน่นเพื่อกันไม่ให้คนนอกเข้ามาและยังกันไม่ให้คนในออกไปได้ รอยยิ้มอำมฤตปรากฎขึ้นบนใบหน้าอันหล่อเหลาของชายที่ขึ้นชื่อว่าเคียวโก


คาน่อนที่จะเริ่มรับรู้ชะตากรรมของตัวเองที่กำลังจะเกินขึ้นเริ่มหน้าซีด ทั้งที่ช่วงนี้ก็เป็นฤดูร้อน แต่ไม่รู้ทำไมไอเย็นนี้มาจากไหนหว๋า ซาง่าได้ละจากหน้าประตูที่ถูกพันธนาการอย่างแน่นหนาเดินไปที่โต๊ะทำงาน เปิดลิ้นชัก พร้อมหยิบกุญแจมือที่สั่งทำพิเศษขนาดท่านฮาเดสยังกระชากไม่ขาดออกมาแล้วเดินตรงไปที่เตียงขนาดคิงไซส์ที่น้องชายน้องพะงาบพะงาบอยู่ เขารวมมือทั้งสองข้างของน้องชายไว้ที่หัวเตียงแล้วล็อคกุญแจมือที่สั่งพิเศษนั้น และแล้วมือทั้งสองข้างของน้องชายไร้ซึ้งอิสระ


คาน่อนมองการกระทำอย่างเคืองๆ ส่งสายตาอาฆาตแค้นให้พี่ชายครั้งแล้วครั้งเล่าแต่พี่ชายก็ทำเป็นไม่สนใจ ในใจตอนนี้นึกเจ็บใจตัวเองที่ไม่อาจขัดขืนได้เพราะฤทธิ์ของยาของกินเข้าไป อยากสาปแช่งพี่ชายให้สะดุดขาตัวเองหัวฝาดพื้นตาย แต่แม้จะสาปแช่งครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ทำไม มันไม่ตายซะทีว่ะ!!!!!


ซาง่ามองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความแค้นนั้นอย่างสะใจ รอยยยิ้มแห่งความชั่วร้ายปรากฎขึ้นอีกครา มือหนายกขึ้นลูบไล้ใบหน้าของน้องชายอย่างช้าๆ ลูบไล้ลงมาเรื่อยๆจนมาถึงซอกคอขาวของน้องชาย มือหนาเอื้อมไปด้านหลังเพื่อไปปลดผ้าสีขาวที่พันธนาการริมฝีปากสีหวานนั้นให้เผยออกมาให้เขาประจักษ์ ซาง่าโน้มตัวลงอย่างช้าๆ ริมฝีปากหนาค่อยๆเข้าประชิดใบหูของน้องชายที่ถูกพันธนาการ ลมชายใจของชายที่ขึ้นชื่อว่าพี่ได้เป่าลมรดใบหูนั้นจนรู้สึกจั๊กกระจี้


“ร้องให้เพราะๆนะคาน่อน!!ข้าอยากได้ยินเสียงของเจ้า”


“อ่ะ!!ไอ้พี่บ้าปล่อยนะโว้ย!!ทำไมแกต้องใส่กุญแจมือด้วยว่ะ..เฮ้ย!!”


ซาง่าทำเป็นไม่สนใจเสียงโว้ยวายของน้องชาย เขาลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินตรงไปที่ตู้เก็บหนังสือที่วางอยู่อีกฝากหนึ่งของเตียง เสียงหัวเราะอย่างเลือดเย็นดังขึ้นจนน้องชายที่ถูกพันธนาการอยู่ขนลุกซู่ ซาง่าเดินไปที่ตู้หนังสือที่เก็บหนังสือหมวดประวัติศาสตร์ แล้วดึงหนังสือเล่นหนึ่งที่มีปกเป็นสีม่วงดำออกมาจากชั้น ทันใดนั้นเองตู้หนังสือก็ค่อยๆเลือนออกเผยให้เห็นช่องลับที่ไว้สำหรับเก็บอุปกรณ์สำหรับเล่น SM มากมายหลากหลายขนาด (?)


คาน่อนที่มองเห็นของเล่นนานาชนิดที่ช่องลับหลังตู้ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ เขาพยายารวบรวมแรงที่มีอยู่อันน้อนนิดพยายามกระชากกุญแจมือให้ขาดออกครั้งแล้วครั้งเล่า แต่มันก็ยังไม่เป็นผลอยู่ดี ซาง่าที่ได้ยินเสียงกรุกกรักเลยหันกลับไปมองน้องชาย เขายื่นมองปฏิกิริยาที่น่ารักนั้นสักพัก แล้วเขาก็เผยรอยยิ้มเลือดเย็นนั้นอีกครา ซาง่าหันกลับไปสนใจของเล่นในชั้นต่อ เขามองไล่ไปมาอยู่สักพักจนมาสะดุดอยู่ที่ของเล่นทั้งสองชิ้น มือหนาเอือมไปหยิบมันออกมาจากชั้นเก็บ เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง ซาง่าหันไปมองคาน่อนที่ดิ้นทุรนทุรานเพื่อหนีเอาตัวรอดด้วยความสะใจ


คาน่อนเห็นพี่ชายเดินออกมาจากชั้นเก็บของเล่นแล้วยังเดินตรงมาที่ตน เขามองดูใบหน้าที่แฝงไปด้วยความอำมฤต ดวงตาที่ส่องประกายความชั่วร้าย ร้อยยิ้มและเสียงหัวเราะอันเลือดเย็น ตอนนี้เขารู้แล้วละว่าพี่ชายของตนนั้น ดีที่สุด!!ในหมู่คนเลว คาน่อนละสายตาจากใบหน้าที่แสนอำมฤตไล้สายตาลงมาจนมาหยุดอยู่ที่มือทั้งสองข้างของพี่ชาย


“อ่ะ..แล้วแกจะเอาเทียนมาทำไม!!!อ่ะ..”


ซาง่าเดินมาถึงเตียงที่คาน่อนนอนอยู่ เขานั่งลงข้างๆคาน่อนก่อนจะค่อยๆโน้มตัวไปกระซิบที่ข้างหู


“เอามาทำไมกันน่า~~!!!”


คาน่อนสะดุ้งเฮือกเมื่ออยู่ๆพี่ชายเอามือล้วงเข้ามาในเสื้อของตน ซาง่าดึงเสื้อของน้องชายขึ้นเผยให้เห็นหน้าท้องที่แบนราบ เขายิ้มอย่างพอใจก่อนจะหยิบขวดอะไรบางอย่างออกมา เขาบีบขวดที่ว่านั้น ของเหลวสีขาวขุ่นได้ไหลลงมาสู่หน้าท้องของน้องชาย ซาง่าใช้มือลูบไล้ของเหลวสีขาวขุ่นนั้นให้กระจายออกไปทั่วหน้าท้อง สักพักเขาก็ยิ้มอย่างพอใจเมื่อของเหลวสีขุ่นนั้นได้ถูกทาจนทั่ว


ในตอนนี้สีหน้าของคาน่อนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ซาง่าหันไปมองสีหน้านั้นของน้องชายความความสาแก่ใจ เขาเอื้อมมือไปหยิบกล่องไม้ขีดที่ว่างอยู่บนโต๊ะข้างเตียงแล้วลุกขึ้นจุดเทียนในมือและเดินไปที่ปลายเตียง เขายิ้มให้คาน่อนเล็กน้อยก่อนจะยื่มมือไปถอดถุงเท้าของออกน้องชาย


“เดี๋ยวอย่านะ!!อ้า!!อย่าถอดนะ!!!!”


เหมือนคาน่อนจะรู้ว่าพี่ชายกำลังจะทำอะไร เขาเริ่มทำทุกวิถีทางเพื่อกันไม่ให้พี่ชายถอดถุงเท้าของเขาได้ พยายาดิ้นก็แล้ว พยายามด่าก็แล้ว แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล ซาง่าถอดถุงเท้าของคาน่อนได้สำเสร็จ เท้าขาวๆถูกเผยออกมา พี่ชายแสยะยิ้มก่อนจะค่อยๆนำเปลวไฟจากแท่งเทียนลนเข้าที่เท้าขาวๆของน้องชาย


“อ่ะ...มะ..ไม่เอา!!!ออกไปไกลๆเลยไอ้พี่บ้า!!อ่ะ..!!”


แม้จะพยายามขยับเท้าหนีเปลวเทียนนั้นสักเท่าไรแต่ซาง่าไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น ซาง่ารวมข้อเท้าน้อยๆของน้องชายไม่ให้หนีไปไหน แม้คาน่อนพยายามแหกปากด่าด้วยถ้อยคำที่รุนแรงสักแค่ไหน ซาง่านั้นก็ไม่คิดที่จะสนใจ และการที่คาน่อนแหกปากร้องเช่นนั้นมันก็เหมือนกับเป็นการกระตุ้นให้พี่ชายยิ่งอยากทรมาณเขามากขึ้นเป็นทวีคูณ


น้ำตาเทียนร้อนๆหยดแล้วหยดเล่าได้ถูกหยดลงบนฝาเท้าขาวๆ เสียงร้องซึ่งแสดงถึงความเจ็บปวดเพราะน้ำตาเทียนที่แผกเผาผิวหนังดังครั่งแล้วครั่งเล่า เมื่อแท่งเทียนเริ่มหดสั้นจนแทบถือต่อไปอีกไม่ได้ซาง่าก็วางแท่งเทียนที่ว่านั้นลงบนเจ้าเม็ดสีชมพูหวาน


“เฮ้ย!!ไอ้นั้นมัน..อย่าเอาเข้ามานะ!..อ่ะ!!ไอ้พี่บ้า!!”


ซาง่าจ้องมองเสียงเทียนที่กำลังจะดับลง เขาหันมาสบตากับน้องชายที่กำลังเม้นปากแน่น


“อยากร้องก็ร้องออกมาซิ!!”


ซาง่ากระซิบที่ข้างหูเบาๆ แล้วไล้สายตาไปยังหน้าท้องที่เขาทาไอ้ของเหลวสีขาวขุ่นมองดูว่าไอ้สิ่งนั้นแห้งดีหรือยัง เขาเอานิ้วจิ้มสองสามทีเพื่อเซ็คว่าไอ้สิ่งนั้นแห้งสนิทดีแล้ว เขามองกลับขึ้นไปสบตาน้องชายพร้อมรอยยิ้มอำมฤต พูดกับน้องชายตัวเองด้วยเสียงอันแผ่วเบา


“เจ้าคงรู้นะว่าข้ากำลังจะทำอะไร”


คาน่อนสายหัวไปมาด้วยใบหน้าที่ตื่นๆเข้าพยายามส่งสายตาอ้อนวอนพี่ชายให้หยุดไอ้สิ่งที่กำลังจะทำ แต่มีหรอพี่ชายจะหยุด ร้อยยิ้มชั่วร้ายปรากฎขึ้นอีกครั้ง มือหนาค่อยๆลูบไล้ลงมาจนถึงจุดเชื่อมกันระยะหว่างผิวหนังและไอ้สิ่งนั้นนิ้วเรียวๆค่อยๆแกะไอ้สิ่งนั้นที่ละนิดจนสามารถจับมันได้


“มะ..ไม่เอานะ..มะ..ไม่เอามัน(แผ่น)ใหญ่!!!..อ่ะ..ม่าย!!!”


คาน่อนร้องขึ้นทันทีที่ซาง่าลงมือลอกมันออก แม้ซาง่าจะค่อยๆลอกมันออกทีละนิดทีละนิด แต่ความแสบที่เกิดขึ้นบนผิวนั้นไม่ค่อยทีละนิดตามไปด้วยเลยแม้แต่น้อยแถมมันยังทิ้งรอยแดงๆไว้ทุกๆทั้งครั่งที่ลอกมัน ซาง่าลอกมันจนมาถึงครึ่งทางเข้าหันหน้าขึ้นมองใบหน้าที่เจ็บปวดของน้อง ทันทีที่คาน่อนเห็นแววตาอันชั่วร้ายของผู้เป็นพี่ เขาก็โว้ยขึ้นทันที แม้จะทำใจกล้าด่าผู้เป็นพี่ไปต่างๆนาๆแต่น้ำเสียงที่ใช่ด่ามันช่างดูสั่นเทาเพราะความกลัวสักเหลือเกิน


“เฮ้ย!!หุบปากเถอะน้า!!จะกลัวไปทำไม!!เดี๋ยวคืนนี้ข้าจะเอ็ดดูแกอย่างดีเลยละ”


มือหนาค่อยๆลูบไล้ที่ใบหน้าของน้องชาย ซาง่าหันมามองแผ่นกาวแห้งที่ลอกเหลืออีกครึ่งหนึ่ง เขายิ้มเล็กน้อย คาน่อนที่มองเห็นรอยยิ้มนั้นสายหัวไปมาอีกรอบ


“อ้า!!!ม่ายเอา!!ไม่..อ่ะ.หยุดนะ”


คาน่อนรีบอ้วนวอนพี่ชายอีกรอบเพื่อที่ว่าพี่ชายจะใจอ่อนลงซะนิด ไม่คิดที่จะทำในสิ่งที่เข้าคิด แต่พี่ชายที่ได้ยินคำอ้วนวอนกับยิ่งชอบใจ เขาแสยะยิ้มกว้างก่อนจะลอกไอ้แผ่นกาวแห้งออกมาให้มากกว่าเดิม


“อ่ะอย่า..อ่ะ!!หยุดนะ!!.เจ็บ..อ่ะ..”


ในขณะที่คาน่อนกำลังคิดว่าพี่ชายคงจะยอมใจอ่อนไม่ทำสิ่งที่เขาคิดนั้น อยู่ๆซาง่าก็กระชากแผ่นกาวแห้งนั้นออกมาทีเดียว!!


“อ้า~~!!!!!!”


เสียงร้องของคานอนดังไปทั่วทั้งห้องนอน ซาง่ายื่นยิ้มกับผลงานของตน คาน่อนน้อยนอนตัวสั่นเทาเพราะควาเจ็บแสบ ลำตัวมีรอบแดงซึ่งเกิดจากแรงกระชากเมื่อครู่นี้


“ตอนเด็กๆข้าไม่เคยเล่นกับเจ้าเลยซินะ!!แต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวข้าจะเล่นเพื่อตอนเด็กนั้นด้วยละกัน!!หิหิหิ!!”


ซาง่าเดินไปที่ตู้ลับนั้นอีกครั้ง เขาค่อยๆไล่หาของเล่นที่จะใช้เล่นชิ้นต่อไป ใบหน้าแห่งความมืดปรากฎขึ้นตลอด 3 วันที่ยายังไม่หมดฤทธิ์ คาน่อนผู้ตกเป็นเหยื่อก็ต้องจำใจเล่นกับพี่ชายตลอดทั้ง 3 วันนั้น แม้เขาจะไม่เต็มใจเลยก็ จำไว้คาน่อน!!ระวังวันไวท์เดย์ให้ดีๆ!!เพราะคนที่แกรักจะเอาแกคืนหลายเท่า!!(ฮ่าฮ่าฮ่า!!)


.............................................***END***....................................................


อ้า!!จบแล้วค่า!!ขอบอกดังๆว่าแต่งแบบนี้ยากมากเลย!!!มันเป็นฟิกต่อของไวท์เดย์หน๋อ!!ทำไมคิดที่จะแต่งต่อก็ไม่มีอะไรมากหรอค่ะ!!พออ่านๆคอมเม้นความคิด(ที่จะแกล้ง)ก็บังเกิดแล้วก็กลายป็นอย่างที่เห็น!! บอกตามตรงว่าฟิกนี้แต่งไว้ปูทางเพื่อจะแต่ง NC อ่ะค่ะ!!เพราะงั้นขอคอมเมนนิดนะค่ะ!!จะเอาไว้ปรับปรุ่งตอนแต่ง NC

ปล.ขอบคุณสำหรับคอมเม้นไว้ล่วงหน้าเลยนะค่ะ!!


ตอบเม้นๆนิดจ้า!!


Mummy : 55+ เพิ่มคำบรยายให้แล้วนะค่ะพี่ ไม่รู้ถูกใจรึเปล่า!! ส่วนไอ้เรียนั้นสงกรานต์นี้มันได้เจอดีแน่!!

Lazuri : ค่ะ!!ที่ฝั่งเมะมีความสามารถมากกว่าเราว่าเพราะฝั่งนั้นมีไอ้แช่มมั้งค่ะ(ฮ่า) เดี๋ยวเหล่าเคะอาจจะแอบเจ็บใจไปฝึกทำอาหารแล้วก็ได้นะ^^

NaCa : ถูกแล้วน้อง!!พี่ก็ว่าช็อกบอลทำง่ายกว่าจริงๆนั้นละ!!บราวนี้มันต้องใช้ตู้อบด้วยอ่ะ!!ส่วนช็อกบอลไม่ต้องใช้!!มันง่ายกว่าตรงนี้ละค่ะ(ฮ่า)

thxby270657phoenix_cygnus
บันทึกการเข้า



Death is no dream for in death I’m caressing you......With the last breath of my soul I’ll be blessing you.
ความตายสำหรับข้าไม่ ใช่ความฝัน เพราะว่าข้าจะได้สัมผัสเจ้าอีกครั้ง......ด้วยลมหายใจสุดท้ายของข้า ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้า!!

http://xclover4x.exteen.com/
mummy
Power User
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
*

Photobucket 701
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
13, กันยายน 2013, 11:15:37 PM

Scorpio

กระทู้: 865
หมายเลขสมาชิก: 2212

วันที่สมัครสมาชิก: ส.ค., 2008


กระทู้: 865
177.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ mummy
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 23 : Exp 87%
HP: 0%

แม่ยกป่องไห

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0


ดูรายละเอียด
ดูรายการสินค้า      
| |
« ตอบ #51 เมื่อ: 15, มีนาคม 2010, 08:47:10 PM »

... กำ ....

รู้สึกเหมือนโดนน้องหลอกอีกแล้ว TwT !
กรี๊ด ! ไม่ยอม T[]T!
น้องแกล้งพี่งะ ! แง !!!!!!

แต่อ่านแล้วก็ .... น้องเนี่ย ช่างคิดวิธีการทำให้คนเข้าใจผิดได้ยอดเยี่ยมมากจ๊ะ TwT/

บันทึกการเข้า
xclover4x
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Bronze Saint
*

Photobucket 378
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
15, สิงหาคม 2011, 11:34:05 AM

Gemini

กระทู้: 323
หมายเลขสมาชิก: 4503

วันที่สมัครสมาชิก: พ.ค., 2009


กระทู้: 323
169.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ xclover4x
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 14 : Exp 55%
HP: 0%

จงเสพแพะเคะกันเข้าไป

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
Firefox 3.6 Firefox 3.6


ดูรายละเอียด
| |
« ตอบ #52 เมื่อ: 15, มีนาคม 2010, 08:55:29 PM »

... กำ ....

รู้สึกเหมือนโดนน้องหลอกอีกแล้ว TwT !
กรี๊ด ! ไม่ยอม T[]T!
น้องแกล้งพี่งะ ! แง !!!!!!

แต่อ่านแล้วก็ .... น้องเนี่ย ช่างคิดวิธีการทำให้คนเข้าใจผิดได้ยอดเยี่ยมมากจ๊ะ TwT/

ไม่ได้หลอกนะค่ะ!!อารมรณ์มันพาไปเองจริงๆนะ!!ต้องหาจุดร่วมให้มันเป็นPGตั้งนานอ่ะ

หาไปหามา!!มันก็ออกมาเป็นเช่นนี้หน๋อ!!เค้าไม่ได้หลอกนะ

บันทึกการเข้า



Death is no dream for in death I’m caressing you......With the last breath of my soul I’ll be blessing you.
ความตายสำหรับข้าไม่ ใช่ความฝัน เพราะว่าข้าจะได้สัมผัสเจ้าอีกครั้ง......ด้วยลมหายใจสุดท้ายของข้า ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้า!!

http://xclover4x.exteen.com/
Lazuri
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Bronze Saint
*

Photobucket 324
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
06, กรกฎาคม 2017, 10:24:12 PM

กระทู้: 363
หมายเลขสมาชิก: 6788

วันที่สมัครสมาชิก: พ.ย., 2009


กระทู้: 363
189.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ Lazuri
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 15 : Exp 43%
HP: 0%

OS:
Windows Vista/Server 2008 Windows Vista/Server 2008
Browser:
MS Internet Explorer 8.0 MS Internet Explorer 8.0


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
| |
« ตอบ #53 เมื่อ: 15, มีนาคม 2010, 10:06:35 PM »

โฮะๆ สะใจค่ะได้อ่านง่าแกล้งน่อนแบบนี้ 

ว่าแต่ท่านง่ามีอุปกรณ์ SM เก็บไว้เพียบนี่สะท้อนรสนิยมส่วนตัวของท่านอย่างแรงค่ะ

ส่วนเรื่อง NC เราเม้นท์อะไรไม่ได้ค่ะ ไม่เชี่ยวชาญด้านนี้เอาซะเลยขอโทษที่ช่วยไม่ได้นะคะ ^ ^"

ป.ล เห็นด้วยว่าแต่งเรื่องให้ชวนเข้าใจผิดได้ดีจริงๆค่ะ 


บันทึกการเข้า
NaCl
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Silver Saint
*

Photobucket 787
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
26, มิถุนายน 2012, 09:18:54 PM

Gemini

กระทู้: 812
หมายเลขสมาชิก: 6854

วันที่สมัครสมาชิก: ธ.ค., 2009


กระทู้: 812
86.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ NaCl
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 23 : Exp 13%
HP: 0%

แม่ยกสง่าเคะอย่างเป็นทางการ

OS:
Windows 7/Server 2008 R2 Windows 7/Server 2008 R2
Browser:
Firefox 3.6 Firefox 3.6


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
| |
« ตอบ #54 เมื่อ: 16, มีนาคม 2010, 06:35:48 AM »

..........

..................

.........ไม่รู้จะเม้นอะไร(ยังไง)ดี.........สองแฝด(หรืออาจจะแฝดเดียว)มาเล่นพิเรนกันแบบนี้........

(ตอนแรกอ่าน...ง่าจะแวกซ์ขนน่อนเรอะ?Huh??)

บันทึกการเข้า

moondrop
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Silver Saint
*

Photobucket 546
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
16, เมษายน 2019, 07:49:11 PM

กระทู้: 655
หมายเลขสมาชิก: 2806

วันที่สมัครสมาชิก: พ.ย., 2008


กระทู้: 655
306.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ moondrop
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 20 : Exp 76%
HP: 0.1%

OS:
Windows Vista/Server 2008 Windows Vista/Server 2008
Browser:
MS Internet Explorer 8.0 MS Internet Explorer 8.0


ดูรายละเอียด
| |
« ตอบ #55 เมื่อ: 20, มีนาคม 2010, 11:10:57 PM »

เข้ามาอ่านรอบ2จ้าเเละยังยืนยันว่าชอบเรื่องนี้เหมือนเคย

ทีนี้มาเข้าเรื่องกัน   ตามที่ขอให้มูนช่วยคอมเม้นเเบบตรงไปตรงมา  มีข้อที่น่าจะเเก้ไขดังต่อไปนี้^ ^



อย่างที่1 สะกดคำผิดมาก  เช่น " แต่อย่างข้าคงไม่มีปัญญาที่จะพูดออกไปหรอ ก็ข้ามันเป็นพวกขี้คลาด"  ขี้ขลาด   หรอก*   

 2  ลดคำซ้อนซ้อนลงบ้าง   เช่น   วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ข้าตั้งหน้าตั้งตารอคนผู้นั้น คนผู้ซึงมีผมสีฟ้าสดใส คนผู้ซึงมีดวงตาสีฟ้าเหมือนสีผมที่สดใสนั้น แม้จะเป็นแค่การแอบดูก็ตามที แต่ข้าก็มีความสุขที่ได้แอบดูคนผู้นั้น


3.  ใส่บทบรรยายอีกนิดในจุดที่เราต้องการจะสร้างความประทับใจ   เช่นพระเอกเจอนางเอกเเล้วชอบ   นางเอกหน้าตาเป็นยังไง  มีตา  จมูก  ปากสวยงามเเค่ไหน  บลาๆๆ 

4. ติดคำบรรยายเเบบการ์ตูน   เช่น  พรู้ดดดดด~~~   อึก!!!!   ซ่า~~~~~!!!!!!    วิธีเเก้คือเปลี่ยนคำเหล่านี้ให้เป็นบทบรรยายที่สละสลวยเเละเห็นภาพเเทน


เเละข้อ5.  อันนี้เราคุยกันเเล้วนะคะ   ฝึกเขียนเยอะๆ   เอาสัก10-20ตอนก่อนก็ได้เเล้วหาคนมาช่วยอ่านช่วยติชมเเล้ว
  เอามาเเก้ไข  จะพัฒนาตนเองได้มากค่ะ
 

thxby271836phoenix_cygnus
บันทึกการเข้า



KUROSHITSUJI FIC

น้ำตาฟินิกซ์
http://moon-drop.exteen.com/kuroshitsuji#axzz2Wy2ywnpq
xclover4x
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Bronze Saint
*

Photobucket 378
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
15, สิงหาคม 2011, 11:34:05 AM

Gemini

กระทู้: 323
หมายเลขสมาชิก: 4503

วันที่สมัครสมาชิก: พ.ค., 2009


กระทู้: 323
169.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ xclover4x
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 14 : Exp 55%
HP: 0%

จงเสพแพะเคะกันเข้าไป

OS:
Windows 7/Server 2008 R2 Windows 7/Server 2008 R2
Browser:
Firefox 3.6.12 Firefox 3.6.12


ดูรายละเอียด
| |
« ตอบ #56 เมื่อ: 31, ตุลาคม 2010, 07:06:21 PM »

Story : Escape

Paring : --

Rate : --

Note : ฟิกฮาโลวีนค่าหลังจากหายไปนาน ถ้าภาษาไม่เข้าทีก็ขออภัยมา ณ ที่นี้นะคะ ^^

Part : A

 

 

………………………………………………………………………………………………………………

 

 

 

“นี่พี่ฮะ...เราจะไปไหนหรอ”

 

 

เสียงเล็กๆของเด็กน้อยเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อผู้เป็นพี่ไม่มีทางทีจะยอม บอกว่าจะพาตนไปแห่งใดขาน้อยๆก้าวตามผู้เป็นพี่อย่างเอาเป็นเอาตาย ระยะทางที่ก้าวมามันช่างไกลยิ่งนักสำหรับเด็กตัวเล็กๆแค่นี้ เนตรฟ้าใส่เหลือบมองทิวทัศน์ที่อยู่เบื้องหน้า เส้นทางที่ไม่เคยมา ต้นไม้ที่ไม่เคยเห็น ความมืดที่เริ่มเข้าปกคลุม และความเงียบจนหน้ากลัว

 

 

พวกผู้ใหญ่เคยบอกไว้ ป่าหลังแซงทัวรี่ สถานที่ที่ห้ามเข้าไปในยามวิกาล แต่บัดนี้มันคือสถานที่เดียวที่สามารถใช่หลบซ้อนตัวจาก ..... ผู้หา ....

 

 

“พะ..พี่ฮะ”

 

 

เสียงเล็กๆสั่นไหว นัยน์ตาเริ่มฉากแววหวั่นวิตก ไอโอรอสเหลือบมองไอโอเรีย สองขายังก้าวเดินไม่หยุด ไอโอรอสถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แล้วยิ้มบางๆให้กับผู้เป็นน้องชาย มือหนาที่กุมมือเล็กนั้นชุ่มไม่ด้วยเหงื่อ เขารู้ดีว่าเขาเดินมาไกลขนาดไหนแต่จะให้หยุดพักก็คงไม่ได้ เมื่อผู้หากำลังใกล้เข้ามาอย่างไม่มีหยุด

 

 

... ใกล้จนเขารู้สึกได้ ...

 

 

ว่ากันว่า ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติหรือพวกโฟโตไกสต์ (ปรากฏการณ์ที่วิญญาณขยับสิ่งของหรือส่งเสียง) ครึ่งหนึ่งเป็นฝีมือจากพวกมนุษย์ และอีกครึ่งหนึ่งเป็นฝีมือจาก..พวกนั้น..

 

 

“ไอโอเรียเด็กดี..พี่รู้ว่าน้องเหนื่อยแต่ช่วยอดทนอีกนิดเถอะนะ”

 

 

คำพูดที่อ่อนโยนของผู้เป็นพี่ทำให้ไอโอเรียสบายใจขึ้นเล็กหน่อย ไอโอรอสเบื้องหน้ากลับแววตาของชายหนุ่มกลับไปฉายแววเคร่งเครียดยิ่งกว่าเดิม เม็ดเหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นบนหน้าอันหล่อเหล่า เสียงชิเบาๆดังขึ้นในลำคอ ใช่ว่าเขาอยากที่จะตกอยู่ในสภาพผู้ซ่อนเช่นนี้ ถ้าเขาไม่เข้าไปยุ่งกับเจ้านั้นตั้งแต่แรกก็คงจะดี

 

 

‘แค่ผ่านคืนนี้ไปได้...ทุกอย่างมันก็จบ’

 

 

ป่าหลังแซงทัวรี่แห่งนี้ ตอนนี้เขาเข้าใจดีแล้วว่าทำไมพวกผู้ใหญ่ถึงต้องห้ามเข้าไปยามวิกาล เส้นทางที่คดเคียวชวนหลง บรรดาต้นไม้ที่มองไปทางไหนก็เหมือนกันหมด ความมืดที่เข้าปกคลุมเร็วผิดปกติ อากาศที่เย็นลงจนหน้าใจหาย และที่หน้าแปลก เหตุใดป่าแห่งนี้ถึงได้เงียบนัก ไม่ว่าจะเป็นยามกลางวันหรือแม้แต่กลางคืนก็ไม่เคยมีผู้ใดพบเห็นสิ่งมีชีวิต ในป่าแห่งนี้เลยสักครั้ง

 

 

 

... อย่างกับว่าป่าแห่งนี้ ต้องคำสาป ...

 

 

 

เสียงแหวกหญ้าดังใกล้เข้ามาแทบจะประชิด ด้วยความเงียบของผืนป่าพวกเขาถึงได้ยินเสียงนั้นได้อย่างเด่นชัด ไอโอรอสพยายามสงบจิตสงบใจรวบรวมสติให้ได้มากที่สุด ไม่อยากทำให้น้องชายกลัวไปมากกว่านี้ ตอนนี้เจ้าตัวเล็กนี่ก็ยังคงสั่นไม่หยุดตั้งแต่เขาลากเข้ามาในป่า

 

 

“ไอโอเรีย ไม่ว่าน้องจะได้ยินอะไรก็ห้ามหันหลังกลับไปนะ”

 

 

เนตรสีเทาฟ้าสอดส่องหาเส้นทางที่สามารถหนีได้ การวิ่งทามกลางความมืดโดยปราศจากอุปกรณ์ส่องสว่างเช่นนี้มันไม่ใช่เรื่อง ง่ายเลย ถ้าไม่มีแสงจากเหล่าดวงดาราบนท้องนภากว้างเห็นทีพวกเขาจะต้องหยุดอยู่แค่ นั้น แล้วผู้หาก็จะพบตัว...

 

 

 

... แล้วเกมจะยุติงั้นหรือ ...

                                                                         

 

 

การเล่นซ่อนหา ก็ต้องมีทั้งผู้ซ่อน ที่ต้องซ่อนให้พ้นคนหา และก็ต้องมีคนหา ที่ต้องหาผู้ซ่อนให้พบแต่ถ้าผู้ซ่อนหรือคนหาหาใช่คนไม่

 

 

 

…..เกมนี้มันจะจบลงเช่นไร …..

 

 

..

.

 

 

...ผู้ซ่อนที่ถูกพบจะต้องหายไปงั้นหรือ …

... หรือคนหาที่หาไม่พบจะต้องเสียของบ่างอย่างไป ...

 

 

 

“เอ๋!!”

 

 

ไอโอรอสหรี่ตามองภาพตรงหน้า เงาปริศนาที่ห่างออกไปไม่ไกลนักทำทางเหมือนควักมือเรียกพวกเขาอยู่แม้จะมี แสงจากดวงดารา แต่มันก็ไม่เพียงพอที่จะส่องสว่างให้เขาสามารถมองเห็นเจ้าของเงานั้นเขารู้ เพียงแต่ว่านั้นคือเงาของมนุษย์

 

 

 

 

... แต่นั้น จะใช่เงาของมนุษย์งั้นหรอ ...

 

 

 

 

.............................................**TBC  Part B**..............................................


 

อย่างแรกก็ต้องขออภัยก่อนนะคะ เนื่องจากฟิกนี้มันเผามากกกกกก!!! แถมของลงก่อนครึ่งหนึ่งด้วยเพราะส่วนที่เหลือยังแต่ไม่เสร็จ(ก็มันตันอ่ะ) ยังไงก็ขออภัยมาอีกครั้งนะคะ ส่วน part B จะพยายามมาลงให้เร็วที่สุดคะ ^^

 

ปล.ขอบคุณพี่วานสำหรับชื่อเรื่องด้วยนะคะ
ปล2.ขอบคุณพี่มิ้น พี่มุก พี่มูน ที่ช่วยแนะนำเนื้อเรื่องคะ

thxby315407phoenix_cygnus
บันทึกการเข้า



Death is no dream for in death I’m caressing you......With the last breath of my soul I’ll be blessing you.
ความตายสำหรับข้าไม่ ใช่ความฝัน เพราะว่าข้าจะได้สัมผัสเจ้าอีกครั้ง......ด้วยลมหายใจสุดท้ายของข้า ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้า!!

http://xclover4x.exteen.com/
จา
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Bronze Saint
*

Photobucket 125
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
10, มีนาคม 2012, 07:02:54 PM

กระทู้: 122
หมายเลขสมาชิก: 9284

วันที่สมัครสมาชิก: ต.ค., 2010


กระทู้: 122
125.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ จา
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 8 : Exp 92%
HP: 0%

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0


ดูรายละเอียด อีเมล์
| |
« ตอบ #57 เมื่อ: 30, พฤศจิกายน 2010, 07:15:31 PM »

แว็กๆๆๆๆ อ่านครบหมดเเล้วค่า part A เหอๆๆเเต่ฟิคสุดท้ายนี้นี่มันช่างทำให้นึกสยองจังเลยงะ เมื่อคืนนั่งอ่านเเล้วก็นึกขนลุก อ่านไปอ่านไป มีเเมว(เปรต)ที่ไหนไม่รู้มาทำเสียงอันไม่พึงประสงค์เท่านั้นละสะดุ้งโหยงเลยคะท่านยิ่งนึกถึงช่วงมีใครมากวักมือเรียกเป็นนางกวักยิ่งเเล้วใหญ่ เหอๆๆๆ นุกค่าติดตามต่อปาย
ปล.ท่านเรีย น่ารัก น่ากอด น่าหยิก (เเม่ยกเรียทั้งหลายอย่ามารุมตบหนูนะ) ทำให้นึกถึงคู่น้องติดพี่

thxby321075xclover4x, phoenix_cygnus
บันทึกการเข้า
xclover4x
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Bronze Saint
*

Photobucket 378
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
15, สิงหาคม 2011, 11:34:05 AM

Gemini

กระทู้: 323
หมายเลขสมาชิก: 4503

วันที่สมัครสมาชิก: พ.ค., 2009


กระทู้: 323
169.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ xclover4x
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 14 : Exp 55%
HP: 0%

จงเสพแพะเคะกันเข้าไป

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
Firefox 3.6.15 Firefox 3.6.15


ดูรายละเอียด
| |
« ตอบ #58 เมื่อ: 09, มีนาคม 2011, 07:00:51 PM »

Story: ฝน ร่ม และโลกใบเล็กๆ [1]
Paring : - -
Rate : PG
Writer:xclover4x

……………………………………………………………………………………………………………..


เสียงของเจ้านาฬิกาปลุกเรือนเล็กดังขึ้น ชูร่าเหลือบมองมันก่อนจะเอื้อมมือไปปิดเสียงของมันที่ยังคงส่งเสียงดังไม่หยุด เขาบิดขี้เกียจสองสามทีก่อนจะลุกขึ้นไปทำกิจวัตรประจำวันอย่างเช่นทุกวัน


สองขาก้าวลงจากเตียงด้วยอาการที่ยังงัวเงีย ขยี้ตาเล็กน้อย สะบัดหัวหน่อยๆให้อาการง่วงนี้จางหาย


เหตุใดเขาถึงต้องตื่นเช้าในวันอาทิตย์ที่สุดแสนขี้เกียจเช่นนี้กันนะ ถ้าไม่ใช่เพราะต้องไปซ้อมที่ชมรมเพื่อไปแข่งในการแข่งขันระดับจังหวัดที่กำลังจะจัดขึ้นเร็วๆนี้ ทั้งๆที่เขาเพิ่งอยู่แค่ปี 1 แท้ๆ แต่ด้วยฝีมือทางการฟันดาบหาใช่ฝีมือของเด็กปี 1 ถ้าให้พูดละก็คงมีฝีมือพอๆกับนักกีฬาโอลินปิกได้ล่ะมั้ง


“ถ้าไม่รีบไป เดี๋ยวได้สายกันพอดี”


พูดกับตัวเองเบาๆก่อนจะเดินตรงไปยังห้องน้ำ น้ำเย็นๆจากก๊อกน้ำปะทะโดนใบหน้าสองสามที ชูร่าเงยหน้าขึ้นมองตัวเองในกระจก นิ้วเรียวจับผมหน้าที่เปียกน้ำเล่นไปมา



..ถ้าลองตัดผมหน้าม้า..
..เจ้านั้น..
..จะหันมาสนใจไหมนะ..



ชูร่าสะบัดหัวไปมากับความคิดแปลกๆที่ผุดขึ้นมาในหัว ก่อนจะก้มหน้าก้มตากลับไปล้างหน้าของตนต่อ เหตุใดเขาถึงมีความคิดแปลกๆผุดขึ้นมากันนะ ถ้าไม่ใช่เพราะการยุยงของเจ้าเพื่อนหัวชี้ตัวแสบที่ให้ลองเปลี่ยนแปลงตัวเองดู เพื่อว่าเจ้านั้นจะหันมามองตนบ้าง..


‘นี่ลองใส่สีชมพูดูดีไหม?’

‘ไม่มีวัน’

‘งั้น.ลองติดกิ๊บรูปดอกไม้ดูดีไหม?’

‘ไม่เอาเด็ดขาด!!!!!!’

‘เฮ้อออ!!ถ้านายไม่ลองเปลี่ยนแปลงตัวเองดู แล้วเจ้านั้นจะหันมาสนใจเหรอ?’

‘..มะ..ไม่รู้..’

‘ลองเชื่อชั้นดิชูร่า..ถ้าวันนั้นนายทำตามที่ชั้นบอกนะ วันนั้นนายต้องน่ารักเป็นบ้าเลย! เดธมาสค์คนนี้แนะนำเองเชียวนา!’

‘อืม!ขอบใจ แต่ไม่ละ’


แค่นึกภาพตามที่เพื่อนตัวแสบบอกก็แทบขนลุก ยังไงเขาก็คงไม่เหมาะกับของแบบนั้นแน่ ที่เขาอยากให้เจ้านั้นหันมามองไม่ใช่ภายนอกเช่นนั้น แต่เขาอยากให้รุ่นพี่คนนั้นหันมามองเพราะฝีมือมากกว่า เขารู้ดีว่าถึงยังไงฝีมือดาบระดับเขาก็คงไม่มีทางเทียบเคียงรุ่นพี่ที่ได้ชื่อว่า อัจฉริยะ แห่งโรงเรียนชายล้วนแซงทัวรี่ได้


รุ่นพี่ที่เก่งไปซะหมดไม่ว่าจะเป็นการเรียน กีฬา หรือแม้กระทั้งงานเย็บปักถักร้อย เขาก็สามารถทำได้อย่างกับว่ามันเป็นเรื่องง่ายๆ พื้นฐานนิสัยที่เป็นคนอัธยาศัยดีแทนที่จะมีคนอิจฉา เลยกลับกลายเป็นว่าชื่นชมและยกย่องในความสามารถ รวมทั้งตัวชูร่าเองที่ชื่นชมมากกว่าใคร


..อยากที่จะเก่งเช่นเขาคนนั้น..

..ไม่สิ..

..อยากที่จะเอาชนะมากกว่า..



..แล้วตั้งแต่เมื่อไรกันนะ..



..คำว่า..อยากชนะ..

..กลายเป็น..

..คำว่า..ชอบ..


มือเล็กเอื้อมไปหยิบดาบไม้ไผ่ที่วางอยู่ข้างตู้เสื้อผ้า สองตากวาดมองในภายห้องเพื่อให้แน่ใจว่าตนไม่ลืมสิ่งใดแล้ว ก่อนที่จะปิดประตูห้องแล้วเดินลงมาข้างล่าง ชูร่าแวะไปทักทายพี่ชายที่ยังคงง้วนอยู่กับการปั่นต้นฉบับให้ทันเส้นตายในห้องทำงานชั้นล่าง เขาวางกาแฟร้อนๆที่ชงไว้ข้างโต๊ะทำงาน ก่อนจะพูดด้วยเสียงเบาๆว่า ‘ผมไปแล้วนะครับ’ เพราะกลัวจะทำให้สมาธิของพี่ชายเสีย ผู้พี่พยักหน้ารับเบาๆเป็นเชิงรับรู้ ก่อนจะหยิบกาแฟร้อนขึ้นดื่ม


ชูร่าถอนหายใจเบาๆอย่างเอือมระอา เขารู้ดีว่าพี่ของตนเป็นคนเอาจริงเอาจังกับงานมาก แต่เขาก็อดห่วงไม่ได้ เล่นไม่หลับไม่นอนมา 2 คืนแบบนี้ แถมอาหารที่วางไว้ให้แถบจะไม่แตะ ถ้าอยู่ๆเป็นอะไรไประหว่างที่เขาไม่อยู่ใครจะเป็นคนมาช่วยดูแลละ เพราะยังงี้เขาถึงไม่อยากออกไปเที่ยวไหนไกลๆกับเพื่อนมากนัก


ชูร่าเดินออกมาจากห้องทำงาน สองขาก้าวตรงไปทางประตูบ้าน เขาหยิบร้องเท้าผ้าใบคู่เก่งออกจากตู้เก็บร้องเท้าก่อนจะก้มตัวลงสวมมัน ระหว่างที่เงยหน้าลุกขึ้นยืน สายตาของเขาก็ไปสะดุดอยู่กับร่มสีดำคันเล็กที่ว่าอยู่บนตู้เก็บร้องเท้า เขาจ้องมองมันสักพักก่อนจะละสายตาแล้วเดินจากมา


...อากาศดีแบบนี้ ฝนคงไม่ตกหรอกน่า...


และนั้นเป็นสิ่งที่เขาคิดผิด


...ใช่...

...ทำไมไม่หยิบมันมานะ...


ถ้าหากหยิบมันมาคงไม่ต้องติดแหงกอยู่ที่โรงเรียนเป็นชั่วโมงแบบนี้หรอก ท้องฟ้าเริ่มมืดลงเรื่อยๆ แสงสีส้มอ่อนของดวงอาทิตย์ถูกปดบังด้วยเมฆฝนสีดำทะมึน สายลมโปกพัดผ่านช่วงตึกจนเกินเสียงดังทามกลางความเงียบ ลมที่โหมกระหน่ำเข้าปะทะกับบานหน้าต่างจนเกิดเสียงดังกึกๆคล้ายเสียงของคนเดิน  สายฝนที่บ้าคลั่งก็ยังคงตกหนักไม่ขาดสายและยังไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงเลยแม้แต่น้อย


หากจะให้ฝ่าฝนไปพร้อมเพื่อนตั้งแต่ตอนนั้นมันก็ได้อยู่ หากไม่ติดที่ว่าในกระเป๋าใบเล็กนี้มีเอกสารสำคัญของชมรมที่ต้องรักษาเท่าชีวิต เพราะในเอกสารนั้นมีใบเสร็จยอดค่าใช้จ่ายของเดือนนี้อยู่ด้วย ถ้าเกิดทำหายหรือทำเปียกละก็คงได้วุ่นไปทั้งชมรมแน่


ชูร่าควักโทรศัพท์มือถือสีดำออกมาดูเวลา นี่มันก็เกือบจะทุ่มแล้วแต่ฝนก็ยังคงไม่หยุดตก มีแต่จะทวีความรุนแรงมากขึ้น โรงเรียนในยามนี้คงเหลือเพียงเขาเท่านั้นล่ะมั้ง ไม่สิอาจจะมีพวกคณะกรรมการที่ยังทำงานอยู่ที่ห้องสภานักเรียน แล้วก็ยังคงมีภารโรงอยู่แน่


“บ้าจริง..ไม่น่าคิดถึงเรื่องที่เจ้าเพื่อนบ้านั้นเล่าให้ฟังเลย”


...เรื่องของภารโรงไร้หัว...


..ประกายแสงจ้า..
...เสียงดังสนั่น...
..และความมืดก็มาเยือน..


“เดี๋ยวอย่ามาไฟดับตอนนี้สิ”


ถึงแม้จะพูดออกมาเยี่ยงไร โรงเรียนแห่งนี้ก็ต้องตกอยู่ในความมืดอยู่ดี ชูร่ากวาดสายตามองไปรอบๆ ไม่ใช่แค่ในโรงเรียนเท่านั้น บริเวณบ้านเรือนโดยรอบก็ตกอยู่ในความมืดเช่นกัน คงเป็นเพราะฟ้าฝ่าเมื่อกี้จึงทำให้บริเวณนี้ไฟดับไปทั้งแถบ


“ไม่น่านั่งฟังมันเล่าจริงๆนั้นละ”



...มันก็แค่ เรื่องเล่าที่มีอยู่ตามโรงเรียน...
...ใช่ มันก็เป็นเรื่องเล่าที่เล่าต่อๆกันมา...



...แล้วใครเป็นคนเริ่มเล่ากันละ?...



‘นี่อโฟรดิตี้ แกเคยได้ยินเรื่องภารโรงไร้หัวป่ะ?’

‘ใช้ที่เป็นเรื่องเล่าในวันฝนตกนั้นป่ะ?’

‘หืม? เรื่องเล่าอะไรกัน’

‘เฮ้ยๆ..ชูร่าขนาดตี้มันยังรู้ แกนี้ทึ่มจริงๆว่ะ’

‘แกว่าไงนะ’

‘คืองี้ เดี่ยวชั้นเล่าให้ฟัง เรื่องนี้ชั้นฟังมาจากลูกพี่ต่ออีกทีนะ ลูกพี่บอกไว้ว่า....เมื่อตอนสร้างตึก7 ในคืนที่ฝนฟ้าโหมกระหน่ำ ภารโรงที่กำลังเดินปิดตึกอยู่นั้น ก็โดนแผ่นกระสีที่ถูกพัดมาจากไหนไม่รู้ตัดคอขาดนะสิ เขาเล่าว่า สภาพศพตอนนั้นสยดสยองมากเลยละ เหลือเพียงแต่ตัว ส่วนหัวหายไปไหนไม่มีใครรู้ มาเจออีกทีก็โดนหมาจรจัดแทะจนเละไม่เหลือเค้าโครงเดิมเลยละ..’

‘ชูร่าไหวรึเปล่านั้น’

‘แกกลัวหรอ? อ่อนว่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า’

‘ใครกลัวว่ะ เดธมาสค์’

‘อ่อให้มันจริง..งั้นชั้นเล่าต่อนะเว้ย..เขาบอกว่าที่เจอหัวนะ เพราะว่าเช้าวันนั้นเจอเด็กถูกตัดคอตายในสภาพเดียวกันกับภารโรงอยู่นะสิ และหัวของเด็กคนนี้ก็หายไป หาเท่าไรๆก็ไม่เจอ แต่ที่เจอนะ หัวของภารโรงที่ตายตอนแรกนะ คาดกันว่าภารโรงที่ตายเป็นคนตัดหัวนักเรียนคนนั้นเพื่อมาต่อเป็นหัวของตัวเอง แล้วก็เกิดคดีแบบนี้ขึ้นอีก เหมือนกับว่าคนที่โดนตัดหัวกำลังหาหัวของเหยื่อรายต่อไป และเหยื่อก็หาเหยื่อรายต่อๆไปอ่ะ’


‘เอ๋..เดี่ยวนะ แต่ชั้นเคยได้ยินมาอีกแบบนะ .. ตอนที่กำลังจะสร้างตึก7 มีอาจารย์วิทย์คนหนึ่งที่เป็นอาจารย์ที่เก่งมาก จนอาจารย์หลายๆคนต่างก็ยอมรับ และที่สำคัญอาจารย์คนนั้นหน้าตาดีมากเลยนะสิ แต่อยู่มาวันหนึ่งอาจารย์คนนั้นก็โดนเพื่อนอาจารย์ที่อิจฉาความสามารถสาดน้ำกรดเข้าหน้าจนเละเลยละ อาจารย์คนนั้นพูดบ่อยๆระหว่างพักรักษาตัวว่า .. หน้า..หน้าของชั้น.. แล้วเขาก็หายไปจากโรงพยาบาล แล้วพอจากนั้นไม่นาน ในคืนที่ฝนตก ระหว่างที่ภารโรงกำลังเดินตรวจตราตึกอยู่ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่ดังมาจากด้านหลัง พร้อมกับได้ยินเสียงโลหะหล่นหนึ่งที พอภารโรงคนนั้นหันหลังกลับไปมอง ก็เห็นร่างของผู้ชายสวมเสื้อสีขาว ใบหน้าที่สยดสยอง กลิ่นที่เหม็นเน่าอย่างรุนแรง และ คำพูดสุดท้ายที่ได้ยินคือ ..หน้าของชั้น.. พอถึงตอนเช้าก็มีคนมาพบศพของภารโรงคนนั้น แต่หัวของภารโรงคนนั้นกลับหายไป หาเท่าไรเท่าไรก็ไม่พบ มาเจออีกทีก็ตอนเกิดคดีเหมือนกับภารโรงอ่ะ แล้วไม่นานตำรวจก็รวบตัวคนร้ายที่ฆ่าภารโรงคนนั้นได้ แล้วคนร้านคนนั้นก็คืออาจารย์ที่โดนน้ำกรดคนนั้นนั้นแหละ อาจารย์คนนั้นให้การณ์ว่าเหตุที่ตนตัดหัวภารโรงคนนั้นไปเพราะจะเอาใบหน้าของภารโรงคนนั้นไปเป็นหน้าของตัวเอง แล้วเขาก็ยังบอกอีกว่าเขาฆ่าแค่ภารโรงึนนั้นคนเดียวไม่ได้ฆ่านักเรียนที่ตายด้วย แล้วใครกันละที่เป็นคนฆ่านักเรียนคนนั้น? แต่มีคนอื่นๆเล่ากันว่าวิญญาณของภารโรงคนนั้นแค้นที่อยู่ๆก็โดนตัดหัวไป เลยไปตัดหัวของคนอื่นเพื่อเอามาเป็นของตน แล้วพอวันไหนที่ฝนตก เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง และเสียงโลหะหล่นกระทบพื้น1ครั้ง แสดงว่าภารโรงคนนั้นที่โดนแย่งหัวไปกำลังหาหัวอันใหม่มาเปลี่ยนนะสิ’


‘ก็แค่เรื่องเล่า!!! ชั้นไปห้องน้ำละ’

‘หิหิหิ!กลัวหรอชูร่าจัง ระวังไว้ดีๆเถอะแกยิ่งต้องอยู่ซ้อมจนเย็น’

‘ไร้สาระ’



...ใช่ไร้สาระ...
...เพราะจะยังไง เรื่องเล่ามักจะมีเค้าโครงความจริงเสมอ...


...ไม่เช่นนั้น...
...เรื่องเล่านั้นคงจะหายไป เพราะเมื่อเรื่องเล่านั้น...


...ไม่เป็นจริง...


...แต่เมื่อเรื่องเล่านั้น ไม่ได้จางหายละ?...



เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่น ชูร่าสะดุ้งตัวโยง ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ หัวนึกถึงเรื่องเล่าที่สองเพื่อนซี้เคยเล่าให้ฟัง



...เหยื่อที่กำลังหาเหยื่อคนต่อไป...
..ภารโรงไร้หัวที่กำลังหาหัวเปลี่ยน...


เสียงฝีเท้าที่กำลังเดินไร้มาจากด้านหลัง พอเขาหันกลับไปมอง เสื่อนักเรียนสีขาวที่แสนคุ้นตา ใบหน้าที่ซ่อนอยู่ในความมืด และแสงสะท้อนของโลหะ



..ไม่ว่าเรื่องเล่าไหน..


ชูร่ารีบเบือนหน้ากลับ เขาพยายามขยับขาทั้งสอง แต่ทำไหมร่างกายมันไม่ยอมขยับตาม อย่างกับว่ามันกำลังถูกตรึงโดยอะไรบางอย่าง



...ก็ล้วนถูกเล่าต่อๆมา...



...


..



...ไม่จบสิ้น...






>>> TBC >>>


ไม่ได้แต่งซะนานเหมือนมันไม่ลื่นๆเหมือนแต่ก่อนอ่ะคะ หากภาษาที่ใช้แปลกๆก็ขออภัยด้วยนะคะ ^^ เรื่องนี้สาบานได้ว่า ใส่ คะ ตอนแรกกะแต่งเป็นตอนเดียว แต่ขอแบ่งลงดีกว่าเพราะเหมือนว่ามันจะยาว 555 (หยุดยาวนะ) แต่จะพยายามอัพให้เร็วที่สุดนะ
   
เรื่องนี้จริงๆไม่ได้จงใจจะแต่งหรอกคะ แค่อยากวอมก่อนลงสนามจริง(ฟิกอีก2เรื่องที่ค้างไว้ T^T)

ปล.ขอบคุณทุกคอมเม้นไว้ก่อนเลยนะคะ
ปล2.เนื่องจากฟิกฮาโลวีนมันเลยฮาโลวีน (ปีที่แล้ว) ละ เดี๋ยวพอถึงฮาโลวีน (ปีนี้) จะอัพต่อแน่คะ 555 (ดองกันข้ามปี)


thxby338170phoenix_cygnus
บันทึกการเข้า



Death is no dream for in death I’m caressing you......With the last breath of my soul I’ll be blessing you.
ความตายสำหรับข้าไม่ ใช่ความฝัน เพราะว่าข้าจะได้สัมผัสเจ้าอีกครั้ง......ด้วยลมหายใจสุดท้ายของข้า ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้า!!

http://xclover4x.exteen.com/
Luxsana
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Bronze Saint
*

Photobucket 87
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
27, พฤษภาคม 2013, 11:29:35 PM

Gemini

กระทู้: 138
หมายเลขสมาชิก: 1802

วันที่สมัครสมาชิก: ก.ค., 2008


กระทู้: 138
65.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ Luxsana
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 9 : Exp 48%
HP: 0%

จงรักผู้อื่นเหมือนรักตนเอง

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 8.0 MS Internet Explorer 8.0


ดูรายละเอียด
| |
« ตอบ #59 เมื่อ: 09, มีนาคม 2011, 11:30:11 PM »

โอ้ย ตื่นเต้นๆ ยิ่งมาอ่านตอนกลางคืนแล้วเห็นภาพเลย ชู่จังของฉันจะมีคนมาทำมิดีมิร้ายรึเปล่าเนี่ยะ พระเอกม้าขาวรีบๆ ออกมาได้แล้ว ไม่ว่าจะเป็นคนที่ชอบ หรือพี่ชายที่ออกมาตามหาน้องรัก รีบมาด่วนนนนนน

thxby338231xclover4x, phoenix_cygnus
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 2 3 [4] 5   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2008, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
Top 10 Best Sellers in Clothing for 2017 Top 10 Best Sellers in Clothing Best Sellers in Clothing
Top 10 Best Sellers in Books reviewer 2017 Top 10 Best Sellers in Books Best Sellers in Books
Top 10 Best Sellers In Best Sellers In Grocery Reviewer 2017 Top 10 Best Sellers In Best Sellers In Grocery Best Sellers In Grocery