STF Forum
22, เมษายน 2021, 06:29:40 AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
 

   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา ปฏิทิน Shop เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1] 2 3   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ไหดองของ NaCl ^^v ---- ฟิควันวาเลนไทน์ฉบับเต็ม หน้า3ค่า  (อ่าน 20482 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
NaCl
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Silver Saint
*

Photobucket 787
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
26, มิถุนายน 2012, 09:18:54 PM

Gemini

กระทู้: 812
หมายเลขสมาชิก: 6854

วันที่สมัครสมาชิก: ธ.ค., 2009


กระทู้: 812
86.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ NaCl
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 23 : Exp 13%
HP: 0%

แม่ยกสง่าเคะอย่างเป็นทางการ

OS:
Windows Vista/Server 2008 Windows Vista/Server 2008
Browser:
Firefox 3.5.6 Firefox 3.5.6


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
| |
« เมื่อ: 20, ธันวาคม 2009, 07:46:46 PM »

   ขอเปิดไหด้วยฟิคเรื่องแรกก่อนเลย (ไม่เชิงฟิคเรื่องแรกที่แต่งหรอก เพราะเคยโดนเพื่อนลากไปแต่งโปเกมอนรอบนึง แต่สำหรับเซนต์เซย่า มันเป็นเรื่องแรกละกัน)

   [Fic Saint Seiya] Similar….but not the same….
   Pairing : Gemini Kanon X Gemini Saga
   Warning : แม่ยกง่าเมะควรทำใจสักนิดก่อนอ่าน ฮ่า

   *********************

   คำว่าเหมือน....กับคล้าย....มันต่างกัน
   ....เขียนต่างกัน....สะกดต่างกัน....ออกเสียงต่างกัน....ความหมายต่างกัน....
   ....ก็เหมือนกับเราทั้งสองคน....
   ....กี่ครั้งแล้วหนอที่ผู้คนทักว่าพวกเรานั้นเหมือนกันมาก...มากเสียจนแยกไม่ออก...หากแต่...ทั้งคู่กลับรู้ดี...ว่ามันไม่ใช่....
   ....เพราะข้ากับเจ้า...อาจจะคล้ายกัน....
   ....แต่ก็ไม่เหมือนกัน....

   *********************

   เสียงคลื่นน้ำดังเข้าสู่โสตประสาท ปลุกร่างสูงขึ้นจากนิทราแสนหวาน ดวงตาสีเข้มกระพริบถี่เพราะยังปรับสายตากับแสงสว่างไม่ได้ แสงแดดที่เล็ดลอดผ่านม่านเมฆกระทบเข้ากับผืนน้ำสีเขียวมรกต ทอประกายระยับชวนให้จับจ้อง หากแต่ชายหนุ่มยังไม่มีอารมณ์จะเหม่อมองมันอย่างเคย ในเมื่อภาพฝันยังคงแจ่มชัดในม่านตา

   เขาคลี่ยิ้มออกในความมืด

   หากนั้นคือความฝัน ก็ไม่อยากจะตื่นไปจากมัน ไม่สนใจว่ามันจะเป็นฝันดีหรือร้ายก็ตามที....

   สิ่งที่เขาเห็นไม่ใช่ภาพของท้องทะเลผ่านซี่กรงขัง แต่เป็นห้วงความฝันที่ยังติดตาไม่หาย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกนับตั้งแต่คาน่อนถูกจับมาขังในแหลมสุนิออน เขาได้แต่ฝันซ้ำไปซ้ำมาเรื่องเดิมๆอย่างไม่รู้เบื่อ ทุกครั้งที่ลืมตาตื่นขึ้นก็ได้แต่ใจหาย เมื่อต้องกลับมาเผจิญหน้ากับคุกน้ำอันมืดมิดและหนาวเหน็บ หาใช่ความอบอุ่นและอ่อนโยนที่เคยได้รับ

   คุกในโขดหินสูงแห่งนี้ทรมานสมคำล่ำลือของมัน โครงกระดูกของผู้ถูกลงทัณฑ์คนก่อนๆยังคงอยู่ในเห็นเป็นที่น่าเวทนา ช่วงกลางวันนั้นเป็นเวลาที่พอรับไหว อย่างมากก็เพียงพื้นหินชื้นแฉะ แต่พอตกค่ำ น้ำทะเลจะเริ่มหนุนสูงจนบางครั้งท่วมมิดเพดานถ้ำนานเกือบชั่วโมง นับครั้งไม่ถ้วนที่เขาต้องต่อสู้ดิ้นรนขออากาศหายใจ ยืดนาทีแห่งความตายออกไป ช่วงเสี้ยววิที่ยาวนานราวชั่วกัปชั่วกัลป์

   ....ทรมาน....

   กระแสของธารากระโชกแรงเสียจนพัดเอานักโทษภายในที่ต้านไม่อยู่ชนกับกำแพงหินจนชายหนุ่มได้ไปหลายแผล หินแหลมคมกรีดผิวกำพร้าเรียกเอาสีแดงออกโลหิตรินไหลเจือปนเข้าไปกับน้ำทะเล

   ....ทรมาน....

   อุณหภูมิของน้ำนั้นมักจะต่ำจนน่ากลัว เขามักจะจบลงด้วยอาการตัวซีดหนาวสั่นเสมอ
   
   ....ทรมาน.....จนอยากจะจมลึกในห้วงความฝันแสนอบอุ่นตลอดกาล....
   
   รอยยิ้มแสนสว่างไสวของบุคคลที่ได้ชื่อว่ามีใบหน้าที่เหมือนกับเขาไปเสียทุกกระเบียดนิ้ว หากแต่เขารู้ดีว่าทั้งสองไม่เหมือนกัน มโนภาพที่ยังเด่นชัดในเงามืดที่แสงไม่อาจหยังถึง กลิ่นหอมละมุนละไมจากเรือนผมสีน้ำเงินเข้มเสมือนท้องฟ้ายามค่ำคืนยังติดอยู่ที่ปลายจมูก น้ำเสียงนุ่มนวลที่ยังดังก้องในโสตประสาท รสชาติหวานล่ำที่ยังติดอยู่บนโคนลิ้น
   
   ทุกสัมผัสอันอ่อนโยนยังคงติดแน่น แม้กระทั่งในห้วงนิทรา

   พี่....ท่านต้องทำให้ข้าเป็นบ้าไปก่อนแน่ๆเลย....

   คาน่อนยันตัวลุกขึ้นนั่ง กลางเที่ยงวันแบบนี้ น้ำยังไม่ขึ้นท่วมพื้นถ้ำ จึงเป็นเวลาที่เขามักจะนอนลงแล้วหลับตาเสีย ภาพของหนึ่งในสิบสองโกลด์เซนต์ค่อยผุดขึ้นมาหลอกหลอนเขาทุกคราไป
   
   ....คิดถึง....

   ....ยิ่งคิด...ก็ยิ่งเจ็บ....

   ....แต่ถ้าไม่คิดเลย....มันยิ่งเจ็บกว่า....


   เสียงโหมของเกลียวคลื่นยังคงดังไม่หยุด ลมทะเลที่โชยเข้ามาพัดเอาเส้นผมที่เหมือน....ไม่สิ....คล้ายกับของผู้พี่ให้วูบไหวไปตามแรงลม ราวกับเป็นเรื่องตลก ที่ทั้งๆที่เจมินี่เซนต์เป็นคนลากเขามากักขังไว้ในนรกบนดินแห่งนี้....ทั้งๆที่เขาพูดเรื่องเลวร้ายเหล่านั้นไป....เพื่อจะให้พี่ชายของตนได้ขึ้นเป็นใหญ่....เพื่อจะให้เขาได้มีตัวตน....ทั้งๆที่เขาพูดไป....เพื่อพวกเขาทั้งสองคน....แท้ๆเลย....

   ....แต่ความโกรธเคืองใดๆกลับไม่มีปรากฏออกมา...

   ....อาจจะเพราะอีกฝ่าย....เป็นถึงครึ่งหนึ่งของตนเอง....


   ครึ่งหนึ่งของตัวเอง....ครึ่งหนึ่งของชีวิต....ครึ่งที่เป็นถึงแสงสว่าง....ในขณะที่เขา ผู้ซึ่งเกิดเพียงไม่กี่นาทีให้หลังได้เป็นเพียงเงา...เป็นความมืด....

   แต่ยังไงเสีย แสงสว่างก็ต้องมีความมืดอยู่เบื้องหลัง ผู้คนถึงจะเห็นว่ามันเจิดจ้า ในระหว่างที่ความมืดเอง ก็ต้องรอการกำเนิดของต้นแสง เพื่อที่จะให้เงาดำได้ฉายตามออกมา

   พวกเขาทั้งสองต่างต้องการซึ่งกันและกัน....เสมือนตาชั่งที่ต้องทำให้สมดุล ความแตกต่างในความเหมือนของสองพี่น้อง ฝาแฝดที่คล้ายกัน....แต่ก็ไม่เหมือนกัน....

   อีกเรื่องที่ทำให้คาน่อนโกรธอีกฝ่ายไม่ลงคือดูเหมือนผู้พี่เองก็เจ็บช้ำจากสิ่งที่ตนทำลงไปไม่มากก็น้อย บ่อยครั้งที่ซาง่าลงแรงเดินเท้ามาเยี่ยมเขาถึงที่ แต่เป็นเพราะทิฐิล่ะมั้ง ที่ทำให้เขามักจะแกล้งหลับทุกคราที่พี่ชายร้องเรียกชื่อเขา ทั้งๆที่น้ำเสียงของอีกฝ่ายกำลังทำให้หัวใจของผู้พูดและผู้ฟังแตกสลายแท้ๆ หรือเป็นเพราะแววตาที่แสดงถึงความเป็นห่วงเป็นใยแบบเดิมๆอย่างไม่ปิดบังคู่นั้นกันแน่หนอ ที่ทำให้ปากคอแห้งผากอย่างไม่มีเหตุผล เมื่อความรู้สึกผิดแผดเผาเขาอย่างเชื่องช้า ราวกับตั้งใจจะทรมานชายหนุ่มให้ถึงขีดสุด

   มือขาวที่สอดผ่านซี่ลูกกรง....พยายามจะไขว่คว้าหาน้องชาย....แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความว่างเปล่า

   แสงสว่างเริ่มถูกบดบังด้วยเมฆสีเทาหนาทึบที่เคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า ซุกซ่อนนภาสีฟ้าใสไว้เบื้องบน ความมืดที่เริ่มเข้าปกคลุมกลับขับให้แสงสว่างที่สามารถเล็ดลอดผ่านกลีบเมฆาทอประกายเจิดจ้าขึ้นไปอีก....

   ....แสบตา....

   คาน่อนขมวดคิ้ว เดิมทีเขาก็ไม่ได้สนุกกับการอยู่ที่นี่อยู่แล้ว แม้แต่ในยามกลางวันแสกๆที่นับได้ว่าเป็นช่วงที่สบายที่สุดเพราะน้ำยังไม่ขึ้น แต่ความว่างเปล่าของมันต่างหากเล่าที่ทำให้เขาเกลียดเข้าไส้ โพลงถ้ำมีขนาดใหญ่จนเกินจำเป็น ก่อให้เกิดความวังเวงน่าอึดอัดอย่างประหลาด ชายหนุ่มเจ้าของเรือนร่างสูงใหญ่ขยับตัวอย่างไม่สบายใจ พลางเอนหลังให้กับผนังถ้ำเย็นเยียบ ความรู้สึกเหงาที่เป็นเหมือนตะกอนในน้ำเริ่มถูกกวนให้ขุ่นอีกครั้ง ลมที่พัดผ่านไปมาส่งเสียงครวญครางน่าขนลุกขนพอง ราวกับตอกย้ำความอ่อนแอที่เผลอแสดงออกไป

   ตลอดชีวิตที่ผ่านมา....เขาไม่เคยอยู่คนเดียว....

   ตั้งแต่เกิด....ไม่สิ....ตั้งแต่อยู่ในครรถ์ของมารดา....

   ใครบางคนค่อยอยู่เคียงข้างเพื่อเขามาเสมอ....


   อดีตยังตามหลอกหลอนเขาอย่างไม่หยุดพัก แต่เขาก็ต้องยอมรับ ว่าเขาคิดถึง....คิดถึงจริงๆ....

   คิดถึงน้ำหนักของลำแขนเล็กที่กดลงมาบนไหล่กว้าง....แฝดพี่ที่โอบคอเขาเข้ากอดอย่างแนบชิด....จังหวะที่ดูเหมือนทุกอย่างแม้แต่เวลาหยุดนิ่งลง....หรืออย่างน้อย...เขาก็หวังให้มันเป็นเช่นนั้น...ทั้งคู่อยู่ใกล้กันมาก....ใกล้....จนได้ยินเสียงลมหายใจของร่างโปร่งบางอยู่ริมหู....ใกล้....จนรู้สึกถึงปอยผมนุ่มบริเวณต้นคอ....

   ใกล้....จนได้ยินเสียงหัวใจของอีกฝ่ายกำลังเต้น....

   ....คลอไปกับเสียงหัวใจของตนเอง....




   ร่างบางลืมตาขึ้น สิ่งที่เห็นคือกองเอกสารท่วมหัวตามปกติ แผ่นกระดาษประทับตราหรือไม่ก็ตัวอักษรยึกยือถูกวางส่งๆเกลื่อนโต๊ะ ชายหนุ่มยันตัวขึ้น เอนหลังไปพิงเก้าอี้อย่างอ่อนแรง ก่อนจะปิดเปลือกตาหนักอึ้งลง ซุกซ่อนอัญมณีสีเดียวกับเส้นผม ราวกับแซฟไฟร์เม็ดงามเลอค่า

   หากแต่มันคงจะเป็นอัญมณีที่มีตำหนิ....

   รอยร้าวถูกฝังไว้ลึกในแก้วตาคู่หวานที่หม่นแสงลง เขาลุกขึ้นยืน จัดการกับเสื้อผ้าที่ยับเล็กน้อย เป็นเรื่องธรรมดาที่บางครั้งเขาจะก้มหน้าก้มตาทำงานจนเผลอหลับคาโต๊ะ และสิ่งที่ตามมาก็มักจะเป็นความปวดเมื่อยอยู่เสมอ ซาง่ายืดตัวขึ้นบิดขี้เกียจตามประสาคนเพิ่งตื่นนอน ก่อนจะหันไปมองนอกหน้าต่างที่ถูกเปิดค้างไว้ รับลมเข้ามาเพื่อไม่ให้คนที่นั่งอุ้ดคู้อยู่ข้างในขาดอากาศหายใจไปเสียก่อน

   ตายจริง....นี่เขานอนเพลินไปนานขนาดนี้เลยหรือนี่....

   ช่วงนี้เขาไม่ได้พักผ่อนมากเท่าที่จำเป็น ไม่ว่าจะเป็นเพราะงานทั้งหลายทั้งแหล่ที่ประดังเข้ามา หรือเรื่องคาใจที่ฝากฝังความโศกเศร้าไว้เบื้องหลังก็ตามที ก่อนจะรู้ตัว เขาก็พบว่าตัวเองเหม่อมองโขดหินสูงตระหง่านติดทะเลไปเสียแล้ว ร่างโปร่งสะบัดหัวไปมา หมายจะสลัดเรื่องกวนใจออกไป หากแต่มันยังคงติดแน่น ฝาแฝดผู้พี่ละสายตาออกไปจากท้องทะเลไม่ได้เลย

   ...แหลมสุนิออน...

   ....คาน่อน....


   ซาง่ายกมือเรียวปิดใบหน้าของตัวเอง ราวกับอับอายเกินกว่าจะมองภาพตรงหน้า เขายังเชื่อตัวเองไม่ได้เลยที่ตนเป็นคนขังน้องชายเพียงคนเดียวไว้ในคุกน้ำเพียงลำพัง ความผิดที่ติดตัว บาปหมันต์ที่คงจะใหญ่หลวงเกินกว่าพระเจ้าจะให้อภัยได้....
   
   ....รู้สึกได้ถึงฝ่ามือที่กดลงบนไหล่บาง....

   “....พี่....”

   ....เสียงกระซิบที่ยังคงดังอยู่ริมหู....

   ชายหนุ่มรีบหันหลังไปอย่างรวดเร็ว ดวงใจเต้นขึ้นอย่างลิงโลดเมื่อภาพที่เห็นคือคนที่เฝ้าโหยหา

   “คาน่อน...!”

   ความคาดหวังก็เฉกเช่นดอกไม้ไฟ....เปล่งประกายวูบใหญ่ก่อนจะสลายไปในความมืดมิด....

   ....รอยยิ้มที่เคยปรากฏบนใบหน้าของบุรุษที่ได้ชื่อว่าเป็นดังเทพยดาเลือนหายไปแล้ว....

   มันเป็นเพียงเงาสะท้อนของตัวเขาเอง

   เสียงหัวเราะแหบพร่าทำลายความเงียบลง ร่างบางกำลังหัวเราะ....ให้กับความโง่เขลาของตนเอง ตัวเขาในกระจกเงาลอกเลียนแบบทุกอิริยาบท แต่เขาคิดไปเองหรือเปล่าหนอ....ว่าเงาสะท้อนกำลังหัวเราะเยาะใส่เขาอย่างสมเพชเวทนา....

   ซาง่าสาวเท้าไปยังกระจกเงาบานใหญ่ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่ง ราวกับแข้งขามันไม่ยอมรับน้ำหนักของเขาอีกต่อไป มือเรียวซีดขาวยกขึ้นไปทาบบนพื้นผิวมันเรียบอย่างเชื่องช้า ดวงเนตรคู่สวยจับจ้องไปยังตรงหน้าอย่างไม่ว่าตา...

   ใครเล่าหนอที่พร่ำบอกว่าพวกเขาเหมือนกันจนแยกไม่ออก....เราสองคนได้แต่หันหน้าเข้าหากันก่อนจะส่งยิ้มอย่างขำๆให้อีกฝ่าย เพราะรู้ดีว่าพวกเขาอาจจะคล้าย....แต่ไม่เหมือนกัน....

   ใครเล่าหนอที่พร่ำบอกว่าเขาคือแสงสว่าง....ในขณะที่แฝดน้องเป็นเพียงเงาตามตัวของเขาเท่านั้น....


   “โกหก....” โกหก....โกหก....โกหกทั้งเพ.....

   เขาไม่อาจที่จะเป็นแสงสว่าง....เขาไม่อาจที่จะเป็นเทพยดา....ช่างน่าขำเสียเหลือเกินที่เขาไม่อาจที่จะเป็นแม้แต่พี่ที่ดีได้.....ในเมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว....เขา.....คือใครกัน....

   คำถาม....ที่ไม่มีคำตอบ....

   สามลมเริ่มโหมพัดแรงขึ้น เป็นสัญญาณว่าอีกไม่นาน ห่าพายุฝนจะตกลงมา เอกสารในห้องเริ่มปลิวตามแรงลม บานหน้าต่างขยับไปมา ส่งเสียงที่ไม่อาจดังเข้าไปถึงโสตประสาทของชายหนุ่มได้เลย ซาง่ารู้สึกหนาวเยือกขึ้นมาทันทีเมื่อคิดถึงน้องชายของตน ผู้ซึ่งอีกไม่นานจะต้องเผชิญกับผลลัพท์ของทะเลที่เกรี้ยวกราด...

   ....อยากไป....

   ....อยากไปหาใจจะขาด....


   หลายครั้งหลายหนที่เขาไปเยือนถึงหน้ากรงขัง แลเห็นเพียงแผ่นหลังของแฝดน้องในเงามืด ได้ยินเสียงของตนเรียกหาอีกฝ่ายซ้ำไปซ้ำมา สะท้อนก้องไปในถ้ำอย่างไม่รู้จบ หรือจนกว่าเสียงของคลื่นน้ำจะกลบมันไป....

   มือขาวที่สอดผ่านซี่ลูกกรง....พยายามจะไขว่คว้าหาน้องชาย....แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความว่างเปล่า

   หากแต่ไม่มีเลยสักครั้งที่ร่างสูงตอบกลับ ไม่มีสักครั้งที่ร่างสูงหันหลังมาหา ไม่มีสักครั้งที่ร่างสูงแม้แต่จะชายตามามอง ได้แต่แกล้งว่าจมอยู่ในห้วงนิทราที่ลึกล้ำเกินกว่าจะได้ยิน ผู้เป็นพี่รู้ดีเสียยิ่งกว่าดีว่าอีกฝ่ายกำลังหลบหน้าของอยู่ คำถามนับร้อยผุดขึ้นในหัว ไล่หาคำตอบที่ทำได้แต่คาดเดาเอาเอง....

   ....คาน่อน....

   ....เจ้าโกรธข้าใช่มั้ย....

   ....ที่ข้าปล่อยให้เจ้าต้องทรมาน....
   
   ....เพียงคนเดียว....


   เพียงแค่นึกถึงช่วงเวลานั้น ขอบตาของร่างโปร่งบางก็ร้อนผ่าว เขาซุกใบหน้าใต้ฝ่ามือเล็กอีกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงของหน้ากากประดับรอยยิ้มของตนกำลังปริแตก หน้ากากที่ช่วงหลังที่ผ่านมา เขาต้องพึ่งมันตลอด เพื่อปิดบังทุกอย่างที่วิ่งวนอยู่ในใจ....

   ....คาน่อน....

   ....ข้าไม่แม้แต่หวังให้เจ้ายกโทษให้ข้า....

   ....แต่....

   ....ได้โปรดเถอะ....ได้โปรดเถอะ....


   ความทรงจำแสนหวานในอดีตได้แปรเปลี่ยนเป็นมีดคมกริบที่กรีดเข้าไปข้างในทุกครั้งที่หวนนึกถึง จังหวะที่น้องชายยิ้มบางๆให้กับเขา รู้สึกได้ถึงฝ่ามือที่วางลงอย่างแผ่วเบาบนเอวบาง ในขณะเดียวกับที่เขาโอบคออีกฝ่าย ทั้งสองอยู่แนบชิดกันเสียจนรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆของกันและกัน ได้ยินเสียงหัวใจสองดวงกำลังเต้นในจังหวะเดียวกัน เสียงกระซิบคำหวานดังขึ้นที่ริมหู คำบอกรักซ้ำไปซ้ำมาที่ฟังไม่รู้เบื่อ เขาหลับตาลง เมื่อรู้สึกได้ถึงริมฝีปากของอีกฝ่ายทาบลงบนริมฝีปากของเขา....จังหวะที่ดูเหมือนทุกอย่างแม้แต่เวลาหยุดนิ่งลง....หรืออย่างน้อย...เขาก็หวังให้มันเป็นเช่นนั้น...

   ....ได้โปรดเถอะ....

   ฝนหยาดแรกร่วงหล่นลงจากสวงสวรรค์....กระทบลงสู่พื้นผิวของท้องทะเล....ในเวลาเดียวกันกับที่ไหล่บางเริ่มสั่นสะท้าน....ในเวลาเดียวกันกับที่ธารน้ำตาไหลรินผ่านพวงแก้มเนียนนุ่ม....
   
   ....อย่างน้อยที่สุด....ช่วยหันมามองข้าบ้าง....ก็ยังดี....

   *********************

ขอบอกว่าปางตายกับบอร์ดมาก =[]=!!!
ฟิคนี้แต่งเสร็จตั้งแต่วันเสาร์แล้วค่ะ แต่เพิ่งจะได้ลง เพราะไม่รู้ทำไม เข้าบอร์ดไม่ได้ เข้าได้แบบวูบเดียว ประมาณว่าเข้าแล้วค้างอ่ะค่ะ
ช่วงนี้เลยอาจจะไม่ได้เม้นอะไรเลยนะคะ เพราะแค่จะลงไอ้เรื่องนี้ก็แทบแย่
เดี๋ยวรอวูบหน้ามาใหม่ มีอะไรจะแก้แล้วค่อยแก้ละกัน

ปล. ตัวเอียงขึ้นมั้ยหว่า....
ปลล.ส่งกระทู้เป็นรอบที่หกแล้ว ขึ้นได้ยังเนี่ย

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14, กุมภาพันธ์ 2010, 01:50:33 PM โดย NaCl » บันทึกการเข้า

mummy
Power User
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
*

Photobucket 701
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
13, กันยายน 2013, 11:15:37 PM

Scorpio

กระทู้: 865
หมายเลขสมาชิก: 2212

วันที่สมัครสมาชิก: ส.ค., 2008


กระทู้: 865
177.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ mummy
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 23 : Exp 87%
HP: 0%

แม่ยกป่องไห

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0


ดูรายละเอียด
ดูรายการสินค้า      
| |
« ตอบ #1 เมื่อ: 20, ธันวาคม 2009, 08:45:49 PM »

ดีใจด้วยจ้า ^ ^ที่ในที่สุดก็ลงได้แล้ว

ไว้เดียวพี่จะกลับมาอ่านแล้วคอมเมนท์อีกรอบนะ ตอนนี้ยุ่งๆ กับการสอบมากกมาย

บันทึกการเข้า
kohaku
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Apprentice Saint
*

Photobucket 35
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
25, พฤศจิกายน 2012, 06:22:11 PM

Aries

กระทู้: 44
หมายเลขสมาชิก: 6654

วันที่สมัครสมาชิก: พ.ย., 2009


กระทู้: 44
25.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ kohaku
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 5 : Exp 35%
HP: 0%

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 8.0 MS Internet Explorer 8.0


ดูรายละเอียด
| |
« ตอบ #2 เมื่อ: 24, ธันวาคม 2009, 10:08:28 PM »

เป็นอะไรที่เกินคาด มากที่ น้องขนุนจะเป็นเมะ   Cry

บันทึกการเข้า

LOVE P'SAGA NONG KANON  **
la_fierte
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Bronze Saint
*

Photobucket 171
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
17, มีนาคม 2014, 11:13:03 AM

Cancer

กระทู้: 160
หมายเลขสมาชิก: 4865

วันที่สมัครสมาชิก: มิ.ย., 2009


กระทู้: 160
10.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ la_fierte
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 10 : Exp 22%
HP: 0%

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0

srisakul_bee@hotmail.com
ดูรายละเอียด เว็บไซต์ อีเมล์
| |
« ตอบ #3 เมื่อ: 24, ธันวาคม 2009, 11:00:36 PM »

ภาษางามมากค่ะ ^^b

ฟิคง่าเคะอันหายาก

บันทึกการเข้า
luxsiqin
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Bronze Saint
*

Photobucket 115
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
27, มีนาคม 2013, 10:34:29 PM

Leo

กระทู้: 177
หมายเลขสมาชิก: 6825

วันที่สมัครสมาชิก: ธ.ค., 2009


กระทู้: 177
71.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ luxsiqin
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 10 : Exp 75%
HP: 0%

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
Firefox 3.0.16 Firefox 3.0.16

luxsiqin_leo@hotmail.com
ดูรายละเอียด อีเมล์
| |
« ตอบ #4 เมื่อ: 27, ธันวาคม 2009, 09:59:04 PM »

ภาษาสวยมากเลยครับ ปลื้มแหะถ้าว่างๆสอนผมบ้างนะ><

จริงแหะเคยเห็นแต่ด้ากดน่อนไม่เคยเห็นน่อนกดใครเลย หรือมีแต่เราไม่เห็นหว่า

บันทึกการเข้า
YorU
Power User
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
*

Photobucket 303
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
03, กรกฎาคม 2011, 07:39:22 PM

Aquarius

กระทู้: 387
หมายเลขสมาชิก: 3485

วันที่สมัครสมาชิก: ก.พ., 2009


กระทู้: 387
183.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ YorU
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 15 : Exp 94%
HP: 0%

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
Firefox 3.5.6 Firefox 3.5.6


ดูรายละเอียด
| |
« ตอบ #5 เมื่อ: 28, ธันวาคม 2009, 12:43:57 PM »

ืนี่เเหล่ะฟิคที่รอคอย.....ภาษาเยี่ยมมาก ยกนิ้วให้เลยครับ อ่านเเล้วไม่ติดขัด ไม่งง ไม่ลฯล

ว่างๆก็เข็นคู่นี้ออกมาอีกนะคร้าบ ผมชอบ

บันทึกการเข้า
Lazuri
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Bronze Saint
*

Photobucket 324
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
06, กรกฎาคม 2017, 10:24:12 PM

กระทู้: 363
หมายเลขสมาชิก: 6788

วันที่สมัครสมาชิก: พ.ย., 2009


กระทู้: 363
189.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ Lazuri
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 15 : Exp 43%
HP: 0%

OS:
Windows Vista/Server 2008 Windows Vista/Server 2008
Browser:
MS Internet Explorer 8.0 MS Internet Explorer 8.0


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
| |
« ตอบ #6 เมื่อ: 29, ธันวาคม 2009, 10:37:12 AM »

คู่โปรดเราเลยค่ะ ^ ^

ภาษาสวยอ่านแล้วลื่นดีค่ะ เรื่องแอบเศร้านะคะนี่ (แต่แฝดเจมินี่มันก็ดราม่าทุกภาคจริงๆ)


บันทึกการเข้า
NaCl
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Silver Saint
*

Photobucket 787
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
26, มิถุนายน 2012, 09:18:54 PM

Gemini

กระทู้: 812
หมายเลขสมาชิก: 6854

วันที่สมัครสมาชิก: ธ.ค., 2009


กระทู้: 812
86.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ NaCl
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 23 : Exp 13%
HP: 0%

แม่ยกสง่าเคะอย่างเป็นทางการ

OS:
Windows Vista/Server 2008 Windows Vista/Server 2008
Browser:
Firefox 3.5.6 Firefox 3.5.6


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
| |
« ตอบ #7 เมื่อ: 29, ธันวาคม 2009, 12:05:38 PM »

--เพิ่งจะเข้าบอร์ดได้ เย้!--

ขอขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นค่า

อ่านจากคอมเม้นแล้ว รู้สึกได้ว่าแม่ยกง่าเคะช่างน้อยนิดยิ่งนัก TwT

ในเมื่อไม่มีใครแต่งให้อ่าน แต่งเองอ่านเองก็ได้!

ปล.คิดเนื้อเรื่องได้เมื่อไรจะลองแต่งเรื่องอื่นดู
ปลล.ถึงคุณ Lazuri จริงค่ะ เจมินี่มันดราม่าตลอดศกเลย (แต่คนเขียนชอบดราม่า กร้าก)
ปลลล.ถึงคุณ la_fierte  ฟิคง่าเคะมันหายาก(ส์)มากกกกกกกกกก จนเราจะเฉาตายอยู่แล้วค่ะ TwT

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 29, ธันวาคม 2009, 12:08:22 PM โดย NaCl » บันทึกการเข้า

Lazuri
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Bronze Saint
*

Photobucket 324
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
06, กรกฎาคม 2017, 10:24:12 PM

กระทู้: 363
หมายเลขสมาชิก: 6788

วันที่สมัครสมาชิก: พ.ย., 2009


กระทู้: 363
189.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ Lazuri
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 15 : Exp 43%
HP: 0%

OS:
Windows Vista/Server 2008 Windows Vista/Server 2008
Browser:
MS Internet Explorer 8.0 MS Internet Explorer 8.0


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
| |
« ตอบ #8 เมื่อ: 29, ธันวาคม 2009, 04:05:26 PM »

สำหรับเราจะใครรุกใครรับไม่มีปัญหาขอแค่เป็นแฝดเจมินี่เราอ่านหมดค่ะ ^ ^

เราก็ชอบดราม่าแฝดเหมือนกันค่ะ ยิ่งภาค LC ยิ่งสุขใจเพราะได้เห็นอดีตสมัยพี่น้องยังรักกัน(ภาคหลักมันไม่เคยพูดกันดีๆซักรอบ)แต่บทพี่เดฟพี่อัสมันเศร้าช้ำระกำทรวงจริงๆ กว่าจะเข้าใจกันก็ต้องตายกันไปคนละรอบก่อน

บันทึกการเข้า
NaCl
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Silver Saint
*

Photobucket 787
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
26, มิถุนายน 2012, 09:18:54 PM

Gemini

กระทู้: 812
หมายเลขสมาชิก: 6854

วันที่สมัครสมาชิก: ธ.ค., 2009


กระทู้: 812
86.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ NaCl
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 23 : Exp 13%
HP: 0%

แม่ยกสง่าเคะอย่างเป็นทางการ

OS:
Windows Vista/Server 2008 Windows Vista/Server 2008
Browser:
Firefox 3.5.6 Firefox 3.5.6


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
| |
« ตอบ #9 เมื่อ: 06, มกราคม 2010, 07:36:22 PM »

   เน็ตบ้านดับรับปีใหม่....ไม่มีอะไรทำเลย ตอนแรกกะว่าจะลองแต่งเดฟอัสหวานๆดู แต่ไหงมันถึงได้กลายเป็นน่อนง่า....แล้วไหงมันถึงได้โศกเยี่ยงนี้ =[]= (หรือว่าคู่เจมินี่เป็นคู่รักที่ไม่อาจทำให้มันหวานได้หว่า....)

   [Fic Saint Seiya] Commitment
   Pairing : Gemini Kanon X Gemini Saga
   Comment : ดาร์กรับปีใหม่....เหมือนจะเป็นภาคต่อของอันก่อนหน้านี้แฮะ (Similar….but not the same….)

   *********************
   ....สายสัมพันธ์ระหว่างเราสองคนเป็นเรื่องแปลก....
   ....เจ้าผูกมัดข้าไว้กับเจ้าด้วยโซ่ตรวนหนา....
   ....ในขณะที่ข้ามีเพียงด้ายเส้นเล็กที่เปราะบางเยี่ยงแก้วฉุดรั้งเจ้าไว้....
   ....พันธนาการ....ที่พร้อมจะขาดสะบัดลงได้ทุกเมื่อ....

   *********************

   “คาน่อน....คาน่อน!”

   เสียงของบุคคลเดิมที่ตามหลอกหลอนเขาแม้แต่ในความฝันดังขึ้น ทั้งๆที่สายฝนกำลังกระหน่ำตกลงมา เสียงหยดน้ำกระทบลงบนพื้นผิวทะเลดังก้องไปทั้งโพลงถ้ำ ทว่าเขากลับได้ยินเสียงของอีกฝ่ายชัดเจนเหลือเกิน ไม่ต่างจากที่ได้ยินในห้วงนิทรา....

   ....ราวกับบางอย่างลึกในหัวใจกำลังเรียกร้องหา....

   หากแต่เจ้าของชื่อกลับไม่หันไปหาต้นเสียง คาน่อนแนบตัวเข้ากับผนังหินขรุขระ แฝงตัวเข้าไปในเงาที่มืดมิดที่สุด หมายจะหลบหน้าจากผู้มาเยือน เพราะตนรู้ดีว่าคนๆนั้นเป็นใคร และทุกครั้งที่นึกถึงเขาขึ้นมา ความรู้สึกเจ็บแปร๊บก็แล่นขึ้นมาในอก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความเศร้า....ทิฐิ....ความคิดถึง....หรือความโกรธเคือง....

   ....ความโกรธเคือง....ความแค้น....

   ชื่อของชายหนุ่มยังคงถูกย้ำซ้ำไปซ้ำมาโดยบุคคลผู้มีใบหน้าละม้ายคล้ายกัน ซาง่าเอื้อมมือไปจับลูกกรงเหล็ก ซึ่งดูเหมือนจะแปรเปลี่ยนเป็นแท่งน้ำแข็งทันทีที่สัมผัส แต่ถึงเนื้อตัวจะเย็นชืดจากสายพิรุณที่ร่วงหล่นลงมาไม่หยุด ความหนาวเหน็บของมันกลับเทียบไม่ได้เลยกับท่าทางเย็นชาที่แฝดน้องมอบให้

   ....ใบมีดคมกริบที่ตัดได้ซึ่งทุกพันธะที่หลงเหลือ....

   น้ำทะเลขึ้นสูงเพียงหัวเข่าในขณะนี้ แต่อีกไม่นาน ระดับน้ำคงหนุนสูงขึ้นอย่างรวดเร็วเกินกว่าจะคาดคะเน ความกังวลเพิ่มพูนจนแทบล้น ทำให้ซาง่ารีบมาหาร่างสูงถึงหน้ากรงขัง โดยไม่คำนึงถึงสภาพดินฟ้าอากาศที่ไม่เป็นใจ เพียงเพราะรู้ดีว่าสิ่งที่ตนเผจิญอยู่นั้น อาจจะเทียบไม่ถึงครึ่งของความทุกข์ทรมานที่น้องชายตนต้องแบกรับไว้ด้วยซ้ำไป

   หากแต่ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยน คาน่อนยังคงไม่ตอบสนองต่อเสียงเรียกของเขา ชายหนุ่มรีบหันหลังให้ทันทีเห็นถึงการมาของพี่ชาย ทว่าคาน่อนไม่มีวันได้รู้เลย ว่าการได้เห็นสายเลือดเดียวที่หลงเหลืออยู่ยังปลอดภัยทำให้ร่างบางรู้สึกอุ่นใจมากแค่ไหน คาน่อนไม่มีวันได้เห็นเลย ถึงรอยยิ้มสว่างไสวที่ได้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้งบนใบหน้ามน คาน่อนไม่มีวันสัมผัสได้เลย ถึงความอบอุ่นที่อีกฝ่ายพยายามมอบให้ ตราบใดที่หยาดฝนยังร่วงหล่น....ตราบใดที่กำแพงระหว่างเขาสองคนยังตั้งตระหง่าน....ตราบใดที่เขายังไม่หันไปมอง....ซึ่งก็เป็นเพียงสิ่งเดียวที่ผู้พี่ต้องการ....

   ....โซ่เหล็กที่ผุพัง....

   ซาง่าปาดน้ำฝนออกไปจากใบหน้าด้วยแขนเสื้อเปียกชุ่ม พยายามทำให้ทัศนภาพชัดเจนขึ้น แต่มันเปล่าประโยชน์ คาน่อนยืนอยู่ในเงามืดที่แสงส่องไม่ถึงแม้ในเวลากลางวัน อย่างนับประสากับเวลาพลบค่ำเลย เสียงที่เขาเรียกน้องชายแผ่วเบาลงไปทุกที เมื่อร่างกายเริ่มพ่ายแพ้ต่อสายฝน ร่างโปร่งบางสั่นระริกจากความเย็นของน้ำ แต่ถึงกระนั้น เจมินี่เซนต์ก็ยังคงยืนหยัดอยู่ตรงนั้นต่อไป

   ....เส้นด้ายที่ถูกดึงจนตึง....

   คาน่อนเหลือบมองพี่ชายเล็กน้อย ส่ายหัวให้กับความดื้อรั้นของอีกฝ่าย รู้ทั้งรู้ว่ามันเป็นการกระทำที่ไร้ความหมาย รู้ทั้งรู้ว่าถ้าอยู่ตรงนั้นต่อไป วันรุ่งขึ้นคงได้นอนซมจับไข้ รู้ทั้งรู้ว่าเขาจะไม่ตอบกลับไป....

   ....แล้วทำไม....ทำไมถึงยังไม่ยอมแพ้....

   เกมน่าเบื่อหน่ายที่เกิดจากความดื้อด้านของผู้พี่และความเย็นชาจากหัวใจที่ถูกชะโลมด้วยน้ำฝนของผู้น้อง ราวกับหมากรุกที่ไม่มีวันจบเพราะไม่มีใครยอมเดินหมากต่อไป ช่องสี่เหลี่ยมสีขาวดำเรียงตัวกันในลวดลายชวนให้เวียนหัว ตารางหมากที่ถูกหมุนเกลียวให้บิดเบี้ยว ราวกับมิติอันวิปราสที่ถูกแบ่งแยกอย่างเด็ดขาดด้วยสีสองสี

   ....สีขาว....สีดำ....

   ....แสงสว่าง....ความมืด....


   “คา....แค่ก.....คาน่อน!” ร่างโปร่งสำลักน้ำเล็กน้อย ก่อนจะถ่มมันออกไป เขาไม่รู้ตัวเลยว่าการเรียกอีกฝ่ายซ้ำๆไม่ทำให้เกิดอะไรขึ้นทั้งนั้นนอกจากความรำคาญให้แก่อีกฝ่าย

   ว่ากันว่ามนุษย์ทุกคนมีสีที่แท้จริงเป็นสีเทา สิ่งมีชีวิตที่มีทั้งแสงสว่างและความมืด....สีขาวและสีดำผสมปนเปเข้าด้วยกันจนลงตัวด้วยประหัตถ์แห่งสวรรค์ มันขึ้นอยู่กับรายบุคคลว่าใครจะเป็นสีเทาอ่อนหรือเทาแก่ บ่งบอกถึงความดีความชั่วอันเป็นธาตุแท้ในจิตใจคน

   คาน่อนเริ่มกำหมัดแน่น เล็บจิกเข้าไปในเนื้อจนของเหลวสีชาดเริ่มรินไหล น่าแปลกที่เขากลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดเลย อาจจะเป็นเพราะความเย็นทำให้มือของเขาชาล่ะมั้ง ทั้งๆที่เขาควรจะดีใจที่พี่ชายยังคงห่วงใยเขามากถึงขนาดนี้ แต่ความจริงก็ยังคงเดิม ซาง่า....ผู้ดำรงสายเลือดเดียวกับเขาเพียงคนเดียว เป็นคนที่ลากเขามากักขังไว้ในนรกเย็นเยียบแห่งนี้ ความจริงที่เลี่ยงไม่ได้....ความจริง....ที่ไม่มีวันโกหก....

   หากแต่พวกเขาทั้งสองกลับถูกแบ่งแยกออกจากกันอย่างชัดเจน ไม่ใช่สีเทาเฉกเช่นผู้อื่น ทว่าเป็นสีขาวกับดำที่ตัดกันโดยสิ้นเชิง

   “คาน่อน....ได้โปรดเถอะ!....อย่างน้อยช่วย....”

   “....ช่วยอะไรอีกล่ะ..พี่....”

   เขาอาจจะเป็นคนเดียวล่ะมั้งที่สามารถเห็นถึงสีที่เที่ยงแท้ของด้ายขาวเส้นนั้น

   ร่างสูงใหญ่ก้าวออกจากเงามืดในที่สุด ซาง่าหัวใจหล่นวูบเมื่อได้เห็นสภาพของน้องชายที่รัก....รักที่สุด

   เขามองเห็นมัน....รอยด่างพร้อยสีดำสนิทที่เจือปนไปอย่างแนบเนียบในสีขาว....สีขาวที่เคยหลงคิดว่ามันพิสุทธิ์....

   บาดแผลนับไม่ถ้วนปรากฏบนผิวกายของอีกฝ่าย รอยที่หินขูดจนเลือดซิบยังสมานไม่ดี เสื้อแบบเซนต์ฝึกหัดสีฟ้าหม่นถูกย้อมด้วยสีแดงของโลหิตที่มีให้เห็นประปราย เส้นผมสีน้ำทะเลยาวเปียกโชกไปพร้อมๆกับเจ้าของ คาน่อนกำลังยิ้ม....หากแต่มันกลับเป็นรอยยิ้มที่ส่งไปไม่ถึงดวงตาบนใบหน้าคมคายนั่น ร่างสูงกำลังสวมหน้ากากเช่นเดียวกับที่เขาเคยสวม หน้ากากเปื้อนยิ้ม ทว่ามันกลับเป็นรอยยิ้มที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
แตกต่าง....ตัดกันราวสีขาวกับสีดำ

   “....คาน่อน....” ผู้พี่ถึงกับพูดไม่ออก เขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่านัยน์ตาของคนตรงหน้าสั่นคลอนหัวใจเขามากแค่ไหน เป็นครั้งแรกที่เขาเกิดความรู้สึกหวาดกลัว....หวาดกลัวต่อน้องชายของตนเอง....

   เจ้าของชื่อเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นซาง่าแบบเต็มตา ร่างบางเปียกมะลอกมะแลกตั้งแต่หัวจรดเท้า เรือนผมสีน้ำเงินลู่ติดแนบผิวกายขาวซีดไร้สีสันของอีกฝ่าย ริมฝีปากเบาบางสั่นระริก พอๆกับมือเรียวที่สั่นเทาบนซี่ลูกกรง ไม่รู้ว่าเพราะอุณหภูมิที่ต่ำลงเรื่อยๆ หรือเพราะสีหน้าของเขากันแน่ ถึงชายหนุ่มจะสวมใส่ชุดยาวรุมรามเช่นเคย แต่เมื่อเนื้อผ้าลู่แนบติดตัว ทำให้เขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่าคนตรงหน้าผ่ายผอมลงมากแค่ไหน

   ....โซ่สีดำไม่ผูกมัดเขาทั้งสองไว้ด้วยกันอีกต่อไปแล้ว....

   เหมือนจะเป็นเรื่องตลก ที่ซาง่าดูคล้ายจะเป็นคนที่ถูกกักขังมากกว่าเขา ถูกคุมขังไว้....ในโลกที่ไม่มีเขาอยู่เคียงข้าง....ไม่สิ....

   ....มีเพียงเส้นด้ายขาวบางๆเส้นเดียวที่ยังฉุดรั้งพวกเราเอาไว้....

   เขาต่างหาก....ที่เป็นโลกของอีกฝ่าย

   ....มาดูกัน....ว่าด้ายสีขาวเส้นนั้น....มันขาว....ตามที่เห็นหรือไม่....

   “ข้าพยายามช่วยท่านแล้วไม่ใช่รึไง แต่...”

   คาน่อนไม่พูดต่อให้จบ ร่างสูงเอื้อมมือไปปัดปอยผมที่ติดอยู่บนใบหน้านวลๆนั้น ก่อนจะเลื่อนมือไปตามโครงหน้ามนที่เย็นเชียบ ซาง่าไม่กล้าแม้แต่จะขยับ โลหิตบนมือใหญ่ถูกปาดไว้บนพวงแก้มใส เป็นรอยยาวจนเหมือนกับผู้พี่ไปได้แผลที่ไหนมา แต่มันก็ไม่สำคัญ ไม่สำคัญเลยแม้แต่น้อย

   เพราะแต่ไหนแต่ไร....เราสองคนต่างมีสายเลือดเดียวกันไหลวนในร่างอยู่แล้วนี่

   “ดูสิ....ว่าข้าต้องมาติดอยู่ในที่แบบไหน!”

   ก่อนที่ร่างโปร่งจะได้ทันตั้งตัว คาน่อนก็ได้เขวี้ยงหมัดใส่ใบหน้าสวยนั่นเต็มแรง มือที่เปลี่ยนจากลูบไล้ไปเป็นชกอีกฝ่ายกำหมัดแน่น รอดูปฏิกิริยาของพี่ชาย ซาง่าล้มลงไป พื้นน้ำแตกกระจายเป็นวงกว้าง ชายหนุ่มไม่แม้แต่จะพยายามลุกขึ้นมา แฝดพี่นั่งแช่อยู่ในน้ำ นัยน์ตาคู่งามเบิกกว้าง มือเรียวสัมผัสเบาๆบนตำแหน่งที่ถูกหมัด เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งกับสิ่งที่เพิ่งจะเกิดขึ้น หากแต่ความเจ็บปวดเป็นเครื่องยืนยันได้ดีกว่าสิ่งใดอื่น โลหิตของเขาที่มาจากริมฝีปากที่แตกและแผลถลอกไหลปนเปไปกับโลหิตของน้องชาย จนตอนนี้ใบหน้าของผู้พี่เกือบครึ่งหนึ่งถูกย้อมด้วยสีแดง

   ....ถูกย้อม....พร้อมๆกับด้ายสีขาวเส้นนั้น....

   “คาน่อน....ข้า....”....ข้าขอโทษ

   ถึงจะไม่ได้พูดจนจบประโยค แต่ข้อความที่เหลือก็ถูกส่งผ่านไปถึงร่างสูงได้จนครบถ้วนแม้ว่าจะไม่ได้ถูกเอ่ยออกมาก็ตามที คาน่อนเลิกคิ้วเล็กน้อย ประหลาดใจที่ร่างบางเพิ่งจะมาพูดมันเอาตอนนี้

   ตอนที่ทุกอย่างมันสายเกินไป

   “มาขอโทษอะไรเอาตอนนี้ล่ะพี่” เขาจงใจเน้นเสียงไปยังพยางค์สุดท้ายของประโยค “คิดเหรอว่าข้าจะยกโทษให้ท่านน่ะ”

   ตอนที่โซ่หนานั่นได้ผุกร่อนลงไปแล้ว

   “ไม่”

   คราวนี้น้ำเสียงของอีกฝ่ายกลับไม่มีอาการสั่นเลยแม้แต่น้อย ถ้อยคำแสนสั้น มันกลับมั่นคงอย่างเหลือเชื่อ ซาง่าเงยหน้าขึ้นมา เขาเห็นมันได้อย่างชัดเจน ความเศร้าที่ถูกฝังลึกไว้ในดวงตาสีน้ำเงินที่วูบไหว หากแต่ในแววตานั่นยังคงไว้ซึ่งความอ่อนโยนเช่นเดียวกับที่เคยเป็นมา

   บางที....ด้ายเส้นนั้นอาจจะแกร่งกว่าที่ใครๆคิด

   “ข้าไม่ได้มาขอการให้อภัยจากเจ้า” ร่างบางไม่คิดจะหลบสายตาไปจากเขา ไม่เลยแม้แต่น้อย “ข้า....มาที่นี้เพียงเพื่อรับรู้ว่าเจ้ายังอยู่...”....อยู่กับข้า....

   พันธะที่ผูกพวกเราไว้ด้วยกันตั้งแต่ในท้องแม่....ความรู้สึกผิวเผินเช่นความแค้นอาจจะไม่แหลมคมพอที่จะตัดมัน

   ร่างสูงชะงักไปครู่ใหญ่ ในขณะเดียวกัน แฝดผู้พี่ยันตัวลุกขึ้นมาช้าๆ ก่อนจะก้าวไปหาน้องชาย เขาเอื้อมมือไปคว้ามือของอีกฝ่าย มือข้างที่เพิ่งจะสร้างบาดแผลให้เขาไปหมาดๆ ยกมันขึ้นมาทาบกับใบหน้าของเขาอีกครั้ง ไม่สนใจว่าคราบเลือดบนฝ่ามือนั่นจะเปื้อนหรืออะไร เพราะยังไงเสีย เลือดของคนตรงหน้าก็คือเลือดของเขา มันไม่ต่างกัน

   ....พันธะสีแดง....

   ....บางทีโลกของพวกเราอาจจะไม่ใช่สีขาวดำ....แต่เป็นสีแดง....


   รอยยิ้มแสนอบอุ่นถูกระบายบนวงหน้าขาวอีกครั้ง รอยยิ้มแสนเจิดจ้า รอยยิ้มที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นแสงอาทิตย์สีทองที่ลอดผ่านก้อนเมฆ ปัดเป่าพายุฝนออกจากใจของผู้พบเห็นได้เป็นอย่างดี แสงสว่างไสวที่ชำระล้างจิตใจคนให้สะอาด แสงสว่าง....ที่เป็นสีขาว....

   ข้อเท็จจริงนี้กระตุกขึ้นมาในใจของผู้น้องทันที เพราะเขาเป็นคนเดียวที่รู้ดี ว่ามันไม่ใช่สีขาวบริสุทธิ์ ต่อให้มันทอประกายสวยแค่ไหนก็ตาม และเขาก็ถูกลงทัณฑ์ เพียงเพราะเขาสามารถเห็นได้ถึงรอยด่างในสีขาวนั่น

   ที่ไหนมีแสงสว่าง....ที่นั้นย่อมมีความมืด

   ความไม่พอใจก่อเกิดอย่างรวดเร็วข้างในอก พอๆกับความที่เป็นคนอารมณ์ร้อนตั้งแต่เดิม เหมือนกับถ่านใกล้มอดที่ถูกชะโลมด้วยเชื้อไฟ เรียกเอาเปลวเพลิงให้ลุกโหมอีกครั้ง จากเปลวเทียนเล็กๆได้กลายเป็นไฟป่า แผดเผาทุกอย่างที่ขว้างหน้า และจะไม่มีสายพิรุณใดที่ดับมันลงได้....

   ไม่มี....อีกแล้ว....

   ซาง่าเริ่มรู้สึกถึงสิ่งผิดปกติเมื่อมือของเขามันกระตุกนิดๆราวกับจะกระชากมือกลับ คาน่อนเหยียดยิ้มออกมา อันเป็นรอยยิ้มที่แตกต่างจากของผู้พี่โดยสิ้นเชิง รอยยิ้มไร้อารมณ์ แสดงถึงความขุ่นมัวของจิตใจ รอยยิ้มที่เกลียดชังซึ่งทุกสิ่ง....บนโลกใบนี้....

   แต่ถึงเส้นด้ายนั่นจะแกร่งขนาดไหน.....มันก็ยังคงเป็นเพียงด้ายบางๆ

   “รู้มั้ยว่าข้าเกลียดรอยยิ้มของท่านมากแค่ไหน....” รอยยิ้มแสนเจิดจ้า เปล่งประกายทอแสงเสมือนดาราบนพื้นฟ้าแห่งรัตติกาล หากแต่แสงสว่างนั่นจะไม่มีวันไปถึงใจของเขาอีกแล้ว....

   ด้ายที่ถูกดึงจนตึง....ถ้ากระตุกอีกครั้ง....

   “ข้าเกลียดท่าน....เกลียด....เกลียดที่สุด”

   ....มันก็จะขาด....

   ประโยคที่คาน่อนพูดออกมาตัดพันธะที่หลงเหลืออยู่ระหว่างเขาทั้งคู่จนขาดสะบัดลง ไม่มีอาการสั่นไหวของดวงตาหรือน้ำเสียงใดๆทั้งสิ้น ถ้อยคำแสนโหดร้าย ที่ถูกเอ่ยออกมาทั้งรอยยิ้มที่ยังคงระบายบนใบหน้า ผู้พี่ชะงักค้างไป สมองพร่าเลือนไปชั่วขณะ ประโยคดังกล่าวแหวกเข้าสู่โสตประสาทอย่างเชื่องช้า เหมือนจะใช้เวลาอยู่นานจนกว่าเขาจะรับรู้ถึงความหมายของมัน

   รู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุน....

   ก่อนที่จะตั้งตัวติด มือของคาน่อนที่ค้างอยู่บนแก้มก็กระชากร่างบางเข้าหา ถึงจะมีลูกกรงกั้นไว้ แต่มันก็ไม่เป็นอุปสรรคของเขาเลย มือแกร่งดันใบหน้าของผู้พี่เข้าใกล้ ก่อนจะประทับจูบลงไป

   รู้สึกเหมือนโลกกำลังพังทลาย....

   ทั้งถ้อยคำและจุมพิตของอีกฝ่ายฉีกกระชากหัวใจของเขาออกเป็นชิ้นๆ นัยน์ตาคู่งามเบิกกว้างกว่าเดิม รสจูบที่ครั้งหนึ่งเคยหอมหวานยิ่งกว่าน้ำผึ้ง แต่สิ่งเดียวที่ตอนนี้เขาลิ้มรสได้คือเลือด....เลือดของเขาเอง ร่างสูงขบกัดริมฝีปากบางจนปริแตก เรียกเอาน้ำสีแดงฉานและความเจ็บปวดออกมา ข้อมือขาวถูกรั้งเอาไว้แน่นในมือแกร่งจนขึ้นรอยแดง เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายถอยหนีได้ กลีบปากนุ่มถูกบดเบียดอย่างแรง สัมผัสที่มีเพียงราคะและความต้องการ หาได้มีความรักเจือปนอยู่เลย

   วันวานแสนหวานได้กลายเป็นเพียงอดีต....

   จนในที่สุดข้อมือบางก็ถูกปล่อยออก จุมพิตอันยาวนานได้จบลง ร่างโปร่งทรุดลงกับพื้นอีกครั้ง ใบหน้าของซาง่าแลดูคล้ายคนกำลังเหม่อลอยและว่างเปล่า....ว่างเปล่า....พอๆกับแววตาที่จับจ้องยังน้องชาย รอยยิ้มของคาน่อนยังคงอยู่ เขายิ้มกว้างขึ้นอีกเมื่อเห็นได้ถึงการจากไปของแสงสว่างสีขาวสะอาด ร่างสูงใหญ่มองลึกลงไปในดวงเนตรสีเดียวกับนภาเบื้องบน เขาคิดไปเองหรือเปล่าหนอ ว่าชั่วครู่หนึ่ง เขาเห็นแสงสีแดงเข้มฉายวาบในแก้วตาคู่สวย

   หยาดน้ำค่อยๆไหลผ่านพวงแก้มใสอย่างเชื่องช้า....ไม่รู้ว่ามันคือสายฝน....หรือน้ำตา

   “เลือดของพี่อร่อยดีนี่....แต่ก็น่าเสียดาย....”

   ธารน้ำไหลตัดผ่านคราบโลหิต....ชะเอาสีสันของมันไปด้วย....จนดูราวกับ....

   “....มันเป็นเลือดที่ไม่มีค่า”

   น้ำตาของเทพยดาตรงหน้า....เป็นสีแดง....

บันทึกการเข้า

la_fierte
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Bronze Saint
*

Photobucket 171
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
17, มีนาคม 2014, 11:13:03 AM

Cancer

กระทู้: 160
หมายเลขสมาชิก: 4865

วันที่สมัครสมาชิก: มิ.ย., 2009


กระทู้: 160
10.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ la_fierte
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 10 : Exp 22%
HP: 0%

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0

srisakul_bee@hotmail.com
ดูรายละเอียด เว็บไซต์ อีเมล์
| |
« ตอบ #10 เมื่อ: 06, มกราคม 2010, 09:18:26 PM »

อ่านไปกรี๊ดไป5555+

ชอบความสัมพันธ์ของคู่แฝดคู่นี้จริงๆสิน่า

บันทึกการเข้า
Lazuri
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Bronze Saint
*

Photobucket 324
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
06, กรกฎาคม 2017, 10:24:12 PM

กระทู้: 363
หมายเลขสมาชิก: 6788

วันที่สมัครสมาชิก: พ.ย., 2009


กระทู้: 363
189.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ Lazuri
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 15 : Exp 43%
HP: 0%

OS:
Windows Vista/Server 2008 Windows Vista/Server 2008
Browser:
MS Internet Explorer 8.0 MS Internet Explorer 8.0


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
| |
« ตอบ #11 เมื่อ: 07, มกราคม 2010, 05:01:49 PM »

โฮก อ่านแล้วช้ำใจแทนค่ะ สงสารทั้งคุณพี่คุณน้อง โดยเฉพาะคุณพี่ TT TT

แต่ปกติไม่ค่อยเห็นน่อนใจร้ายกับพี่นะคะ มีแต่ซาง่าแหละทั้งด่า อัด จับขัง ซัดพลังใส่ (จากภาคปกติน่ะค่ะ) ^ ^;;

บันทึกการเข้า
NaCl
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Silver Saint
*

Photobucket 787
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
26, มิถุนายน 2012, 09:18:54 PM

Gemini

กระทู้: 812
หมายเลขสมาชิก: 6854

วันที่สมัครสมาชิก: ธ.ค., 2009


กระทู้: 812
86.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ NaCl
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 23 : Exp 13%
HP: 0%

แม่ยกสง่าเคะอย่างเป็นทางการ

OS:
Windows Vista/Server 2008 Windows Vista/Server 2008
Browser:
Firefox 3.5.7 Firefox 3.5.7


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
| |
« ตอบ #12 เมื่อ: 07, มกราคม 2010, 07:57:28 PM »

เป็นรสนิยมคนแต่งน่ะค่ะ ชอบเคะรันทด

บางทีนี่อาจเป็นการแก้แค้นของขนุนจากภาคหลักก็เป็นได้

บันทึกการเข้า

mummy
Power User
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
*

Photobucket 701
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
13, กันยายน 2013, 11:15:37 PM

Scorpio

กระทู้: 865
หมายเลขสมาชิก: 2212

วันที่สมัครสมาชิก: ส.ค., 2008


กระทู้: 865
177.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ mummy
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 23 : Exp 87%
HP: 0%

แม่ยกป่องไห

OS:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0


ดูรายละเอียด
ดูรายการสินค้า      
| |
« ตอบ #13 เมื่อ: 14, มกราคม 2010, 11:53:55 PM »

=w='' เพิ่งแว่บมาอ่านหลังจากนั่งทำงานหลังขดหลังแข็ง

ยังเขียนฟิคได้ภาษาสละสลวยเหมือนเดิมนะ ^ ^ เอาเข้าจริงพี่ว่าน้องเขียนฟิคเก่งมากเลย ><! เพราะงั้นมาง่าเมะด้วยกันเถิด !

บันทึกการเข้า
NaCl
จำนวนผู้ประกอบการ: (0)
Silver Saint
*

Photobucket 787
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ใช้งานล่าสุด:
26, มิถุนายน 2012, 09:18:54 PM

Gemini

กระทู้: 812
หมายเลขสมาชิก: 6854

วันที่สมัครสมาชิก: ธ.ค., 2009


กระทู้: 812
86.00 ซูล่า
ดูรายการสินค้า
โอน Zula ให้ NaCl
Level and Hp mod by the DtTvB :: version 1.02 :: Made for Zone-IT.com Cosmo 23 : Exp 13%
HP: 0%

แม่ยกสง่าเคะอย่างเป็นทางการ

OS:
Windows Vista/Server 2008 Windows Vista/Server 2008
Browser:
Firefox 3.5.7 Firefox 3.5.7


ดูรายละเอียด เว็บไซต์
| |
« ตอบ #14 เมื่อ: 15, มกราคม 2010, 06:28:41 AM »

ขอบคุณสำหรับคำชมค่า

แต่จงมาง่าเคะกันเถอะ กร้ากกกกกกกก

thxby257599pattamapron8
บันทึกการเข้า

หน้า: [1] 2 3   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2008, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
Top 10 Best Sellers in Clothing for 2017 Top 10 Best Sellers in Clothing Best Sellers in Clothing
Top 10 Best Sellers in Books reviewer 2017 Top 10 Best Sellers in Books Best Sellers in Books
Top 10 Best Sellers In Best Sellers In Grocery Reviewer 2017 Top 10 Best Sellers In Best Sellers In Grocery Best Sellers In Grocery